missu eiiim veritatis meusura mere subjectiva , admissis cujuslibet rei duabus 

 ratiouibus oppositis , admisso denique omnia esse vera , uti supra dictum est , 

 quid remanebat prater sententiam : opinionem quamlibet aequa cei titudine gaudei e? 

 Hac in dialogi pane admirabili arte et cura exarata Plato empiricos in an 

 gustias iterum maximas deducit. Sublata enim mundi phjsici et cognosrents 

 distinctione , quam plerique pliilosophorum ante Socratem traiifgressi eront , 

 falsa opinio nonnisi miraculo quodam explicari poterat 5 si vero, uti Protagoras, 

 errorem hac in regione cognitionis humanae negarr-nt , ad ridicula ut diiabe- 

 rentur , necesse erat. Qua re Plato omnis in eo mihi esse vi<letur , ut a prin- 

 cipiis adversariorum egrediens monstret, ea via pliilosophatos ad meliorcm doc- 

 trinae conditionem pervenire non potuisse. Ipse rerum sensibilium coguitionem ex 

 earundem partioipatione cum ideis explicans , erroris rationem bene condiiam 

 et fundatam praesto habuit. Frustraneo jam illo conatu falsas opinionis ex enipi 

 ricis principiis evolvendae eo deducimur , ut nos ad limen Platonicae doctrinae 

 de participatione rerum experientioe cum seternis animi ideis , qua et cognitio- 

 nem et errorem ratione bene condita et fimdata explicabat, delates nos videa- 

 mus. Platouem igitur in disquisitione hac praestanti attamen asperrima sequamur. 

 Cap. XXXI. . 2. Primum in falsa opinione evincenda sequentia statuimus : si falsa aliqua 

 opinione tenemur , vel de cognitis vel de ignotis false opinemur, necesse est; 

 hoc autem respectu valet axioma : fieri non posse , ut eaudem rem simul coguos- 

 camus et ignoremus (i). Qua positione tanquam criterio adhibita statuimus : 

 fieri non posse. 



a) Ut quis falsa opinans cognilum sibi aliquid aliud similiter sibi cognitumhabeat: 

 fe) Ut iguotum aliud babeat similiter ignotum. 



c) Ut notam aliquam rem habeat aliam iguotam , et denique 



d) Ignotam aliam , quam cognoscat. 



Praeter casus enumeratos nullus alius invenitur ; atqui omnibus in his falsa 

 opinio nulla est , quia fier aon potest , ut cognoscamus rem et eandem simul 



(i) Arist. Metaph. 1. c. 



