( 4* ) 



ignoremus ; porro membra disjunctionis omnia enumerata suut , ergo conclu- 

 dcnduui erit, falsam opinionem in omnibus nullam inveniri. 



. 3. Secundo etiam in civitate entis et non entis falsam opinionem non de- Cap. XXXI. 

 prehendi sophistae sequent! ratione probare student : falsa nimirum opinari eum , 

 qui illud quod non sit existere putet. Opinantem eriim necessario aliquid opi- 

 nari . aliquid autem quodcunque ad non entia pertinere non posse ; non ens 

 itaquc arbitrantem nihil opinari :, eum autem . qui nil ii I putet , non putare : ergo 

 nomine in, quae non sint', existimare posse (i). 



Sophistae hoc de non ente argumento ita uti solebant , ut exin concluderent , 

 neque mendacium neque fulsam opinionem ullam inveniri 5 quid Plato de codem 

 (i-n-iii-i'it . ipso loco quo illud in dialogo condidit, clarum mihi esse videtur. 

 Qui mini duplicem mundum uou distinguebant , inanem cognitionem haud 

 facile admittere poterant , sicuti modo in priori dialogi parte vidimus. Non ens 

 (sit venia verbo) absolutum , quod asque cogitari nequit, sophistae cum inani 

 rerum imagine confundentes errorem huuc doctrinae crassissimi empirismi satis 

 accurate conjunctum admiscrunt. 



. 4- Tertio ad fmem propositum eo perlendere poterimus modo, ut dicamus Cap.xxxil. 

 falsam opiuionem locum habere , si quis errore cogitatorum permutalionem 

 C AAo/<{< ) facial , eorum quae sint aliud alius loco ponens , cogitando forte 

 rem aliam alii subjiciens. Cogitaiidi actus autem est discursus animae , quern se- 

 cum instituit , scse interrogans de re , sibique respondens , aflirmans alque dene- 

 gans } dein majori minorive cura determinat , et quod turn non amplius dubia 

 eftatur, quin vocabulis idem externe conspicuum reddat, opinionem dicimus. 

 Si cogitando rerum permutatio aliqua fiat , duobus in casibus accidat , necesse 

 est. Aniraa nempe vel e duobus sibi substituendis unum tantum vel utrumque 

 cogilat; si unum tantum, hoc alii cujus conscientiam non habet, non potest 

 subjicere} si utrumque animo prtesens sit, inter se mutari non possunt, quia 

 utramque rem nonnisi eandem secum 5 non autem aliam a se diversam sumere 



(i) Sophisla. cap. XLIV. seqq. conf. Cratyl. cap. XXXVHI versus fin. Thesel. cap. XX. 

 Arist. 1. c. 



6 



