(43) 



admisso recte defendimus per mutationcm cogniti ( cujus imago animac impressa 

 nun cst) locum habere . falsamque opinionem aliquam inveniri posse. 

 Multi iude oriuntur casus , quos juxta ponimus : 



A. In nolitia sine sensu ( perceptione per sensum externum ) : 



i) Fieri non potest . ut quis cognitum quodcunque , cujus imaginem in animo 

 servat , quod vero sensu non percipit . habeat aliud , quod similiter animo tenet . 

 quin percipiat j ( Conf. . 2 et 4- ) 



a) Ut quis cognitum . quod actuali modo non percipiat , habeat aliud , quod 

 ueque cognoscat neque percipiat : cum altcrius tantum conscieutium habeat , 

 consequenter error ex trauspositione repraesentalionum oriri nequeat ; (Conf. . a.) 



3) Ut quis id , quod neque cognoscat , neque percipiat . aliud habeat . quod 

 similiter ( dum neutrius couscientiam habebat ) ueque cognoscit , neque per- 

 cipit : denique. 



4) Nee evenire potest, ut quis incognitum habeat aliud quod cognoscat. 

 ( Conf. . 2. et . praes. n. 2. ) 



B. Si sensum solum respiciamus , sequentes proveuiunt casus : 



1. Fieri non potent, ut quis sensu aclualiter perceplum aliud similiter per- 

 ceptum habeat ; 



2 Ut perceptum sumat pro alio similiter non percepto; 



3 Ut id , quod non percipit , aliud existimet , quod simul non percipil j 



4. Denique , ut quod non percipit , habeat aliud quoddam , quod non percipit. 



C. Si sensum et notitiam conjunctos SUM. mints, sequentes casus componere 

 jiossumus 5 



a) Nunquam eveniet, 



i. Ut cognitum, quod percipimus, cujusque reminiscimur , aliud habeamus , 

 quod cognitum similiter et reminiscentcs percipimus. 



2. Ut illud , quod cognitum percipimus cum reminiscentia , aliud quid ha- 

 beamus notum non perceptum. 



8. Ut illud , quod eadem ratione cognitum percipiamus , aliud perceptum 

 pit temns. 



4. Ut neque cognitum neque perceptum aliquid aliud existimemus simul 

 neque cognitum ueque perceptum. 



6. 



