( 55 ) 



rcctam opmionem conjunctam cum explicatione sese sricntiam. Addit : vcrum 

 qnidem ossc, pracscntt disquisiliouc problema nonnisi negative solvi modo ; sed 

 et hoc ojicnu pretium putal, optando, ut ornnes , vi modo dictorum scientiac 

 expcrtes pcrsuasum sibi habeant, se revcra nescire, quae ignorant, minus mo 

 lestos scse cxhihcntes. 



. 9. Hoc loco dialogus nobis propositus , turn propter artem , qua conscriplus 

 est , turn propter modum , quo tanti momenti res in eodcm pertractatur , maxime 

 mirandus. I'latoni hoc tautum propositum fiiisse videtur , ut monstrarel , nos 

 frustra de scientia laborarc , quandiu sensus et opinionis sphrera teneamur , 

 qiiMindiu ab empiricis egrediamur prinHpiis; hac via philosophatos ad majora 

 non potuisse pervenire. Quaenam autem Platonis de scienlia fuerit positiva senten- 

 tia ex aliis ejnsdcm scriptis colligimus. Cum nimirum neque sensu neque opi- 

 nione cognitionis humanae stride talis rationem coutineri defenderet , ad ideas 

 independenter ab omni experientia consequendas confugit, ad rationem nimi- 

 rum , superiorem illam animi humani vim , quae et mundi moralis et physici 

 supremam legem continet alque praescribit , cui ultimo et immutabili fundamento 

 omnis coguitionis absoluta certitudo innitatur. Ideas has . quas vocat menti !m- 

 n 1. 1 ii, r revera incsse mull is locis et praccipue in Phaedone monstravil (i). Imme- 

 diata hac rationis cognitione , quae et absoluta et universalis est , consistit philoso- 

 phia , cujus formam Plato scienliam habet. 



Scientia hac absoluta certitudine (2) distinguitur ab opinione , a peritia , 

 ratione quarum veritas et error inveniuntur , quibus itaque relativus tautum valor 

 est . quse a philosophia et cognitione stricte tali semper aliejias sunt (3). Opinio 

 certitudinem omnem nonnisi ab ipsa scientia consequitur , consequentcr in se 

 homini nunquam omni titulo sufiicit. Diflert iterum scientia a cognitione , quam 

 vates incalescente animo nasciscuntur, quas ex sensione et quasi ex sympathia 

 aliqua mentis proveniens . neque certitudine , neque stabilitate scientiae gavisa 



(i) Cap. 19 a3. 



(a) L. c. ' 



(3) Apologia Socratis. Cap. 



