( 56) 



est (i). Sola scientia hominis sublimior conditio consistit , ad quara usque pau- 

 cissimi adscendunt. Homini tanqtiam cluplici ratiouis et sen?us prinripio sub 

 jecto , nunquam pura. srientia inhabital , quippe quae entis pure iutrlligeulis , 

 nullo externo influxu et material! stimulo turbali praerogativa est, adeoque in 

 Deo ac in animo pnro seclem fi^ere potest (2). Neque tamen de scientia morta- 

 libus omnino drsperandum , quo ma^is enim libert;ile et a mundo plrysico 

 independentia sese sensuum imperio subtrahunt , quo proprius ad NUMF.N DIVI- 

 KHM adscendunt , eo mais ad scieutiam compositi jure exisiiraautur (3). Ethica 

 hominis pei lectio sine scientia sublimior existere nequit , quia hac tantum bo- 

 num cognosc it et lines , quos vi naturae suse sibi propositos habet (4). Si ieutia 

 ea tantum via perlicitur, ut quivis proprio actu ideas, memoria e vita ante hu- 

 mana in menle conditas in anitnura sib 1 revocet easdemque ad claritatem quam 

 maximam promoveat (5). 



Qute si atleiite perspiciamus , quamquam non omnia aequo jure probare 

 possimus , tamen virum omnis antiquitatis maxime sublimem , neque sine jure 

 divi nomine decorum miramur. Post tantiim saeculorum sei'iem is semper mansit 

 scriplor , quo pbilosophias alumnus maxime coli , ad majora praeparari , ad 

 sublimia excitari valeat. Quinam ejus usus nostra adhuc a. 1 tale sit , vir in 

 juris scientia venerandus , Koeppen nuperrime monstravit. Si praesenti opere 

 platonica3 doctrinae amorem et ejusdem auctoris reverentiam grato auimo 

 condidi , sane non habeos cur plura desiderem. 



(1) Jo. a capite ad fiiiem. Apologia Socr. I. c. 



(2) Phaedo. Cap. 19 23. 



(3) L. c. 



(4) Meno. 



(5) Ibid. 



