(4) 



Propositum primo mihi fuerat multo longius procedere , quam quo tandem 

 pervenire me posse intellexi $ non modo laboris , sed neque temporis accuratam 

 satis rationem inieram. Quid facerem admonitus imminentium Sextilium calenda- 

 rum nihildum digestum , nihil limatum , nihil denique , quod describendum dari 

 posset, in schedis habens ? eas sparsae pleraeque 5 aliis extemporales tantum co- 

 gitationes exceperam , quas nee sic proferre audebam , nee me negligere patie- 

 bantur amicorum frequentes querelae : ne multi jam temporis laborem frustra 

 esse sinerem , ne me ipse defraudarem. Ergo manus denuo , jam enim per plures 

 menses quieveram , admovenda erat operi , idque gnaviter , si volebam illis die- 

 bus quindecim , qui soli ex concessis supererant , ex collectitiis specimen saltern 

 aliquod concinnare } nam justae dissertationis , qualem ante conceperam elaboranda? 

 nulla spes erat super. 



A festinatione vitium adhceret primo praesertim capiti et ultimo 5 illi quod 

 longius , non euim surperflua resecare licuit , neque exprimere tantum , quod 

 intenderam , sententiam auctorum , quorum nunc loca integra transcripsi $ huic 

 quod brevius , si molem spectamus , pro reliquo corpore commentationis. Cujus 

 rei etsi scio semper rationem habendam esse aliquam , tamen , ubi non est habita , 

 excusandum arbitror , si quas allata prceterea sunt , sufficiunt ad ea evincenda , 

 quae sola interest. 



Non ignore fore plerosque quibus nimis multa etiam non hujus loci disputasse 



in priori parte videbor } verum apud libs mihi vel rationi , quare sic egerim , 

 fuerit , quod undique adductis argumentis unum , idque primarium fulciendum 

 vallandumque , ct diu agitatam quaEstionem aliquanto jam evidentius, data op- 

 portune occasione , tractandam crediderim } vel excusationi sit , quod adolescen- 

 luli raro modum teneamus. et quidquid corrasimus undique in peuum quam 

 primnm atque una veluti manu cupiamus ante omnium oculos eflfundere , eoque 

 nos commendare studeamus , quo solo fortasse non sumus commendandi. 



