C 7 ^ 



hebat , proprio et suo, refrixit. Shirmii tempore , si ipsi credimus , ad summum 

 niiiiiii aut alterum proferre quaeque regio Latine doctum poterat 5 et Francisciis 

 Vavassor cum Latine, inquit, plurimi int elligunt , non paiici loquuntur , non- 

 nutti scribunt , turn qui norint quid sit bene Latine vel loqui vel scribere, 

 rarissimi sunt : qui bene utrumque prcestet, aut etiam de duobus alterum, 

 fere dicam nemo. His iiumit , neminem in id incubuisse , ut solidam Laiinae lin- 

 guae scientiam acquireret ; neque minim : cum enim rerum novarum , nisi pro- 

 pria quadam et firma dote consistant, desiderio et fruitioni eo solet citius suc- 

 cedere fastidium , quo fuerant acrius expetitae , necesse erat illud quoque studium 

 ot impetum quo ad linguam Latinam omnes rapiebantur , languescere et exs- 

 tiugui. Nam fatetur Camerarius : et max'une seniorum admirationis , et arden- 

 tissinur juniorum cupiditatis , renascent ibus in Germania litter 'is , declaratce, 

 non tarn judicium quatn novitatem causam fuisse. Idem J. Gaselius . cujus haec 

 quoque sunt verba : quas nova sunt ea vel cum rations vel absque ratione ave- 

 mus cognoscere , et inilio fervent omnia. Id evenit annis abhinc circiter CL . 

 quando et Greeca lingua in Italiam et cis 4lpes ad nos allatafuit , turn enim 

 non units et alter Grcccam linguam cognoscere gestiebat , sed exercitus subito 

 oriebatur amore Graecitatis-ne an Latinitatis Jlagrantium , non minus autem 

 sunt homines natura ^i^ qitam ^><A<UAM. 



Quis , cum base legerit , credat neglectum ilium atque contemptum , de quibus 

 adeo queruntur , muho fuisse ilia aetate , quam nunc sunt , minores f Erant 

 i.iiiu-n : sed nibilominus maximi , recordantibus qui viri paullo aute floruissent , 

 quot eorum raorte cathedrae aut silerent , aut misere balbutirent ; recentique 

 Miinin.r eruditionis memoria , mediocritas vel probabilis etiam doctrina vilescebat. 



At cl. virorum de Latini sermouis fastidio tarn frequenles querelae nonne eae- 

 dt-iu ceuseri possent , alque isiae quas fere iimdunt senes , quibus solemne 

 est laudare praeterita , prarsentia increpare ? Hos quidem aetas , at illos baud raro 

 it irtas et eruditio (quae, nisi philosophia egregie temperetur, non unum vi- 

 tium senectutis habet , ) ut plurimum morosos facit. Etenim majores natu viri 

 in jimioribus nihil carpere solent,nisi quje, praeter ea , quibus ipsi a pueris as- 

 sueveraut, assumpscre, utcumque ilia sint praestantia ; et litteratorum communis 



