Gallic! hie ostenditur quid putandum sit dc Latino. Nulla non lingua sua vocabula 



li.iln-1 . <|ii. i 1 certis tantum locis adhibcnda sunt , suasque phrases in quihus quid- 



quam immutari nefas est. Sic Latine capitis minor dicitur , frontis minor , ut in 



Sarbievio est ( lib. iv. od. 29) , non dicitur. Sic gallice recte proferas le jardin 



du lioi , le palais royal , si invertas , le palais du Roi , le jardin royal , jam 



IK--;* ietur quid velis. Quae cum ita sint fateamur necesse esl nunquam nos per- 



!.< i.nii iiiortuarum linguarum cognitionem posse acquirere : quippe qui ilia tarn 



t.'inaa, quorum ratio est in linguae solo usu et ingenio, nulla mentis inteusione 



deprehendemus neque divinabimus 5 fateamur , inquam , in verbis singulis , et in 



verborum coustructioue , neque proprietatem requirendam esse , neque decorum. 



Sed , dicet aliquis , an credibile est quemquam in id vitium incidere posse , 



si nonnisi phrasibus utatur ex veterum scriptis undique colleclis , et simili sen- 



tentia ? Quamquam ilia puerilis questio est , respondebo tamen } primo : hujus- 



modi centonem commendatiouem , siquis ita vult , esse memoriae illius qui con- 



suerit , sed placere posse nemini. Turn , non posse eo modo longius neque 



novurn argumentum traclari , absque eo ut multa sive clam irrepant , sive ultro 



a nobis inserantur , quse noftra sint , atque adeo nisi multa mala admisccantur. 



Deinde, cum praecipuum sit scriptoris alicujus dccus dictionem habere propriam 



et peculiarem , an , si quis tamen composuissct eo modo quidpiam , is bene 



scripsisse dicendus esset, cum stylum haberet non suum neque simplicem, sed 



esset opus ipsius mera farrago ? si vero fieri posset , ut omnia ex uno aliquo 



auctore desumerentur , turn , fateor , foret aequabilius dicendi genus , sed cui 



bono lacerasse in frusta et disjecisse , quae apud ipsum auctorem habemus et ad 



suum certe ordinata ingenium ? De hujusmodi scripto dicere liceret, quod olim 



a divite quodam responsum est homini , qui se hinnitum equi artificiosissime 



itnitari voce posse jactitabat, hinnientes equos audire se quotidie in stabulis. 



Argute etiam Fontenellius , referente Alemberlio , cujus haec pleraque sunt , 



(lid-bat sese juvenem admodum Graecos versiculos composuisse , nihilo Homeri 



vorsibus deteriores , sed exclamantibus ad id amicis , addebat : erant enim ipsius 



Homeri , sicqye facile lidem inveniebat. 



Ad ha?c , num in antiquis scriptoribus omnia sunt sincera , pura , elegantia P 



4- 



