( '9 ) 



mirari desino , qui ad omne argumentum varias Tercntii loquendi formulas trans- 

 tulerunt, verum qua laude , id Dan. Hcinsius declarat, consequent ur , inquit, 

 quod non vident , tit inviti risum moveant. Hasc tamen ipsa a meditatione potius , 

 quod aliier evenire non posse videbat , quara ab expericntia profecta esse arbitror. 

 Sic delectus etiam inter Ciceronis scripta , orationes , dico , diaiogos et epistolas 

 iustituendus esset, neque temere ac promiscue quodciimque Ciceronis est, ad 

 cujusvis material 1 tractationem arcessendum , cum in dialogis , potissimum autem in 

 epistolis innumera sint a quotidiano more desumpta , quas soli aequales cujus 

 esscnt naturae perspecta Labuere. Nam nos etsi facile ccrnimus quid intersit inter 

 dicendi genus simplex et acuminosum , inter concinnam rotunditatem et abruptam 

 brevitatem , ad quod quamvis exigua linguae scientia sufticit , tamen , ut jam dic- 

 tum est , vim et naturam verborum pbrasiumque , quod ad recte scribendum 

 absolute necessarium est , non percipimus. Viderat Sarbievius in epist. Cic. ad 

 f'am. 1. X. 16, qua? ad Plancum est, ne in rebus tarn subitis tamque angustis 

 a senatu consilium petendum putes. Jpse tibi sis senatus. Ubi hsec ultima priora 

 ilia respiciuut : ne a senatu consilium petendum putes ; atque ut familiarissima 

 sunt ita commodissirae sequuntur. Polonus vero ilia imitatus L. III. 16. sic canit : 



Quid diu vanas feriente nubes 

 Vot.-i fallaci jaculamur arcu ? 

 Quid loijuor dudum mihi consul ipse , 

 Ipse scualus 'f 



Quae esti multum absit ut damnare ausim , tamen impetrare a me non possum ut 

 omnino tanquam eximia (bona) accipiam. Ulud praesertim quod de suo addidit, milii 

 consul ipse , suspectum habeo vitii. Verum quidem est vicinas esse notiones con- 

 sulis et seuatus , incertumque utrum senatus hoc loco posita vox obelo, ut aiunt , 

 figenda sit ; At consul est non qui consilium dat , sed qui provide! , iieque adeo 

 cerno quid Latine significare possit sibi esse consulem eo modo quo a Sarbievio 

 usurpatum est. Horat. 1. IV. 9. consulque non unius anni sed non plane eodem 

 sensu dixit. Similiter libro ll. oda 17. peccasse videtur : 



Non curiosis ille ligonibus 

 Evisceralx collibus India; , 



