syllabas, verum adversus haec peccata jam pueri declinationum et conjugationum 

 schematibus munimur. Construendi ratio fere eadem est , nisi quod altera paullo 

 exquisitior et curiosior 5 sed hoc penclet ab ingenio scribentis. Si vero dantur 

 quaedam locutionis formulae, quae quidem vitiosaa sint, eae farillime vitantur, cum 

 nemo , nisi insaniat , absque praevio linguae studio sese ad scribendum accingat. 

 Quibus hoc volo , linguas recentiores , sicut eas quotidie adliibemus , mortuas 

 esse , si quis ita vult, scribentibus, sed ita, praeter colorem nihil ut in ipsis de- 

 siderent , in Romana vero et Graeca tantum rion omnia. 



Libet hoc loco apponere qua? habet Dureau de Lamalle , praef. in Taciturn , 



pag. i4- Cuique lingiuz suum cst ingenium^ suce veneres , sua forma Quot 



(lingua? Latinae) perditi usus ! quot allusiunculce consuetce cequalibus, nobis 



autem obscurce et incertce Ad hoc nullum est in sermone Gallico vocabulum 



cujus non sit Gallo liquida et explorata significatio j mortuarum vero lingua- 

 rum obscuritatis involucris teguntur , et quasi veils quibusdam aliquatenus 

 obtenduntur loquendi formulas , unde divagari ingenio licet , unde etiam fit ut 

 videantur scepe nobis multo plus habere venustatis vel audacice quam revera 

 habebant ccqualibus. et cl. Laharpe milii vol. i. p. 4 edit. comp. in-8 et sanei 

 inquit , plurimi sunt in sermone lepores , plurimce suavitates et gratice in pro- 

 nuntiatione , proinde plurima liis virtutibus contraria vitia , quas percipi , nisi 

 a Romanis, non potuere ; etc. Itaque nemo est qui non plura florente adhuc 

 lingua , quam jam post illam viventibus , tribuat. 



Nihilo autem plus efficere arbitror cl. virum dum addit : exteros , neglectis 

 provinciarum dialectis , scriptorum sermonem presse sequentes litteris v. g. Ger- 

 manicis imbutos , et in Germania diutius versantes , saspe videri Germanice 

 melius quam plerosque erudites natione Germanos loqui, nee scribendo esse 

 inferiores 5 itaque quod illi in Germanica assequantur , quam idoneam rationem 

 adferri posse , cur id assequi recentiores in Romanorum lingua nequeant ? Res- 

 pondeo nullatn omnino , si supponamus recentiores litteris Romanis imbutos. 

 Romae ( in veteri nempe ) diutius fuisse versatos. Quippe si , ( quis autem dubitat ? ) 

 major difficultas potius in sermonis Latini a recentiorum sermonum diversa indole 

 quaerenda est , consuetudine jam fiet ut e barbaris evadant Romani , quod in Te- 





