__ (38) 



ipse , ut visum erit , concludat in alterutram partem , atque cum neutra contra 

 nos facial , quidquid statuerit , nos assentientes habeat. Illud autem quod simul 

 citavi : non aliter se rem liabere si de lingua Latina, quam si de recentiore 

 quaeratur, multa me inducunt ut negandum putem, qua? tamen iterum hie ad- 

 jungenda seorsim uon arbitror, quia in sequentibus expositurus sum, uride qui 

 volet, repetat. 



Duo sunt qua3 in omni oratione maxime spectantur , sententiae et elocutio ; ita 

 quidem , ut ubi haec desit . altera virtus nequaquam sufficiat ad laudem egregii 

 scriptoris , et vicissim elocutio sententiarum pondere destituta in inanem abeat 

 strepitum. Sententias, si quae bonae sunt, non unius sunt neque populi neque 

 lingute , alioe tamen aliis magis communes , prout nimirum sive populi mores , 

 sive linguae fert. ingenium. Quocirca unum modo hie est , sed diligenter , dispi- 

 ciendum , ut a neutro quidquam abhorreant. 



Elocutio clara debet esse et sincera : de hac dictum est in praecedentibus. 

 Clara ut sit , id non tarn pendet ab argumento et lingua , quam ab ingenio aue 

 toris. Si tamen rem diligentius juvat intueri , comperiemus recentiorum Latina 

 scripta debere esse multo , quam veterum , clariora , utpote quam a recentioribus 

 linguis quasi contactu trahere videntur debere claritatem. At unde fieri dicam , 

 ut plerorumque libri, Germanorum prse caeteris , qui Latine scripserunt , tantum 

 habeant obscuritatis , ut et in argumento , et in 1. 1. versatissimis ( a quibus haec 

 ego saspe audivi ) ad singulas ferme paginas necesse sit subsislere. Et ea omnis 

 obscuritas existit ex intricatis longissimarum periodorum membris et nescio quibus 

 quam misere detortis verbis } turn vero maxime ex nimia eruditionis variaa 

 stultaque afFectatione } quae undique colligit quidquid est allusiuncularum. Quod 

 ultimum cum Jesuitas frequentasse observaverim saepius , non repugnem si quis 

 Jesuiticum dicendi genus appellet } nam nihil loquebantur illi nisi verborum 

 flosculos , sententiarum lumina , condimenta orationis , tandem nihil probabaut 

 nisi esset , quemadmodum Arbiter ait , papavere et sesamo ad fastidium sparsum ; 

 alii Apuleianum vocant. Obscuritatis autem illius , de qua dicebamus , licet certe 

 suspicari hoc fuisse caussae , nimirum cum propter sermonis Latini insolentiam , 

 ut necesse erat homines recentiores , ilia quae in veterum libris legerent , minus 



