( 39) 



pvompte asscquercntur , turn eos speravisse se veteribus visum iri quam simillimos, 

 si quantum poterant, scriptis suis tcnebrarum afiudissent. Verum nee vetera 

 1m jus rei desicleranlur exempla : confl Quint. 1. i , c. G. I. a , c. 5. 1. 8, c. 2. quae- 

 d;im etiam habct Erasmus de consc. ep. p. 8. et Peiferus in comm. de Latinitatis 

 BMgMtTW. 



Sed prisca scripta legentibus nunquam non occurrit aliqua intelligendi difii- 

 cultas , quam in vernaculis non oflendunt , qua? tamen non est in ignoratione 

 significations vcrborum sol inn , sed multo magis in eorundcm dispositionc et 

 constructione 5 quo accidit ut quandoquc una eademque phrasis , salvis gramma 

 ticac legibus , plures praebeat sensus , cum tamen constet auctorem unam modo 

 rem indicarc voluisse , et revera indicasse. Quare vehementer damno praeposteram 

 nonnullorum criticorum solertiam , qui hujusmodi plures locos corrigere sibi visi 

 sunt tanquam corruptos , cum ex ipsorum tantum manibus corrupt! exierint. Haec 

 apposui , ut appareat quam sit non modo diliicilis investigatio , cur a veteribus 

 quodque verbum quoque loco collocalum sit, (certum enim est non casu irruisse) 

 sed despcranda. 



Quis est exterorum qui tarn frequentes Parisios confluunt , inveniuntque ibi 

 mini ia , quae ad linguam Gallicam perdiscendam cuiquam adjumento esse possunt , 

 illam imquam facultatem consecutus , ut pure eleganterque scriberet, et bonorum 

 in numero scriptoruna haberetur ? non paucorum tamen ilia librorum numero 

 11,111 lua continetur. Quid erit jam si cogitamus nullas esse in Gallorum sermone 

 in\ rrsioncs , quae in Latino continue, immo a quibus ornnis ejus paene pendet 

 decor et suavitas 1* et procul dubio fuisse Romanis aliquam hac in parte legem , 

 et recti arbitras regulas , qxiae quidem nil esseut aliud quam linguae ingenium , 

 sed quas ut ncscimus ita srire nunquam poterimus , neque in scribendo observare. 



Prater bane , quo* petita est ab ignoratione ingenii linguarum veterum , altera 

 milii non minus (irma reperitur ratio . quod cum totius antiquitatis nibil aeque nos 

 lateat , quam qua? fuerit priscorum tarn celebrata ilia ars pronuntiandi , et quo 

 quamque vocem accentu moduloque efierrent , in quo fuit maxima Graeci el 

 Katini sermonum venustas et gratia, concursu litterarum sive asperiorum sive 

 ctiam molliorum non peccare passim , aurium nos , pronuntiationis divcrsitate , 



