(I. in . ut Dec Germauus Gallum, Dec Callus Germauum (quod de reliquis idem 

 valet) primum loqucntem audiens intclligat, immo in initio ue sciat quidetn quo 

 sermone compelletur. Turn ad hoc quoque responsum dari velim , quundo 

 omnes prouuntiatione non minus a veteribus, quam inter se singuli duTerunt, 

 iiiruiii fieri possit , ut ulli genuinum verborum sonum turn extra collocationem , 

 turn in ipsa collocatione cognoscant ':' Est cnim duplex harmonise species , una , 

 quae est in singulis vocabulis , ex litterarum seu elementorum consensu' atque con- 

 centu enascens , quae penes scribentcm non est , hac ccrtissima ratione , quod 

 vocabulis utendum est ipsi qualia invenerit , at quam noscere tamcn debet ; 

 A It < T.I, qua? a priori pendet, atque, ut sic dicam , compouitur, existit ex 

 verbis extremis cum praecedentibus primis ita junctis collocatisque , ut neque 

 aspere concurrentia , neque vastius dcducta habeant convenientiam commodu 

 latiouemque. Et erat haec quidem penes veleres , quouiam percepta priori , cujus 

 hei'C uounisi quaedam continuatio est, facile esset ope inversionis hauc quoque 

 obtinere , nobis vero . utpote qui ilia scieutia caremus , amissa est. 



VerumJ est et tertia species harmonise, a qua non ita penitus alieui sumus, 

 contra quae multum facit ad delcctationem qua nos veterum poemata afficiunt , 

 longa et breves svllabae, seu prosodia. I In jus ope oratio est vel incitatior vel 

 tardior prout vel brevibus vel longis abundat syllabis. Syllabarum autem , .cum 

 quantitatem nonnisi in gratiam aurium acceperunt, non vero qua solae tacitaeque 

 quodam modo fruerentur , quasi si poetas sufliceret tenere memoria et ad singulas 

 repetere : hanc voluerunl esse longam , hanc brevem , nee necesse esset id au- 

 rium quoque percipi judicio } svllabarum igitur omnium moduli accentu notandi 

 suut vocis , ut versus an legitime incedat intelligatur. 



Intellecto quid sit harmonia, et in quo consistat, jam clarior evadet omnis 

 ha?c de poesi quaestio , et minori disputatioue opus erit ad reliqua pertractanda. 

 Nemo sane a me requiret , ut hie multa loquar de necessitate harmonise , cum 

 nulli de hac re dubium esse possit , nisi forte e luto aures habeat , aut neminem 

 unquam bonum scriptorem introspexerit. Quare satis sit dixisse, sine harmonia 

 nullam esse poesin neque adeo sine ejus scientia poetam. Gic. or. n. i5o. Quam- 

 vis suaves grwesque sententice , tamen si inconditis verbis eff'eruntur , offendunt 



6 



