43 ) 



ribus de Virgilianorum versuum incredibili soni suavitate T vel potius pro- 

 prietate ? ( quamvis ilia verissime aflirmari cerlus sum , sed ex veterum testi- 

 mouio , non ex hoc qualiquali meo aut aliorura judicio ). Haec habeant . qui , cum 

 argumeuta alia defecerint , olent experientiae implorare fidem , nihil solliciti 

 quam ilia, dum vix, aut ne vix quidem a judicio, quod pro se quisque ferl, 

 distingui potest ( ut hie accidit ) sit fallax plerumque :, haec , inquam . habeant , 

 secumque reputeut : cam omnem quam fingimus nobis harmoniam notham esse , 

 barbaram esse , ad quam horrore quodam stupuissent Latinae aures , quasi ad 

 limae vel seme asperrimum stridorem 5 earn hac sola ratioue placere nobis posse, 

 quatenus ignoramus quantum sit discriminis inter priscam ct hauc nostram neo 

 tericam prouuntiationem : quatenus aures nostrae ad germanam linguae Latinae 

 indolem excultae non Mini : quatenus tandem consuetudo hauc molestiam nu- 

 tigavit .... 



Sed quid obstat quominus et nos ad experientiam recurramus? Gernite ut 

 ringant totis dentibus Belga et Germanus priusquam assueti sunt Galli hominis 

 pronuntiatioui } ut laborent , ut se torqueant postquam tandem intellexerunt ilium 

 Latine loqui , dum audiunt aingainctuse , pro incinctus} aimpaingo pro impingo: 

 ainjeungo pro iujungo, aliaque aliter, nee minus misere, quod adhuc experiri 

 ]icet in vocibus cunctus, magnus , etc. Quid jam cum hoc modo non prosarn, 

 sed versus efferunt , vel potius , ut Petroniano verbo utar , lacerant ? et tamen 

 cum ita Virgilium per nares eructarunt , clamant nihil esse ejus harmonia ( ver- 

 sificatione ) coelestius ^ mirautur , stupcnt ad ejus , sic enim boni putant , suavi- 

 tatem , sed ut dicam quod res est , Fontaniano corvo similes , nisi quod ignorant , 

 suam ipsorum vocem mirantur. Ast nolo esse his Arriis Catullus , neque enim 

 sanus possum , cum jubeor ipse manlicae respicere quod in tergo est. 



Verum dicet fortasse aliquis parvi referre nothane sit nee ne ilia harmonia , 

 dummodo voluptatem aflerat, neque qua?reiiduin esse an placuisset veteribus , 

 satis esse si nobis placeat recentioribus. At dicat ille hoc quoque mihi an putet 

 carmiua, in quibus ilia iuveniretur (nee, pro Dii ! desunt )j Latina vocari posse ? 

 anne verius barbara sint ? Num , quae vitia ignari probamus , desinunt esse vitia ? 

 Num , quia meliora , quam facimus , facere Carolina non possumus , ideo , quas 



6. 



