(47 ) 



Adcsto, lambe, prxpet, el tui lena 

 Teaoris , adde concitum celer pcdem , 

 Nee altci ius indigens opis veni , 

 Sed ipse verus integerque geslieng i 

 Adulta fclle quails ante carmioa 

 Dabas, amarus ultor impetus tui. 



Attendamus tamcn in tertio versu . ut is legitimus sit , vocis alterius penultimam 

 syllabam proclucte esse Icgendam, ctsi plane praeter usum. 



Possem etiam multa alia proponere de carmine iambico et inquirere quid sibi 

 velint hi versus Until ii gram. Antioch. , qui praefixi sunt omnibus Terentii edi- 

 tionibus : 



Agnovii mctrum servatque Terentius arlem , etc, 



Et ilia Quintiliani : Terentii scripta sunt in hoc genere elegant issima , 



et plus adhuc habitura gratice, si intra versus trimetros stetissent. Tandem 

 ilia Plinii : legit mihi nuper epistolas , quas uxoris esse dicebat , Plautum vel 

 Terentium metro solution legi creduli. Haec , inquam , et similia explicando , et 

 ad nostra tempora referendo luce clarius mihi videor , si opus sit , demonstrare 

 posse , nos in hac veterum literarum parte coecutire quam maxime. Nam si Pli- 

 nius aliique metrum agnovere in Plauto, non tamen illud omnibus recentio- 

 ribus persuaserunt. Id constat ex eleganti Bern. Bauhusii epigrammate , et . quod 

 rarissinmm est , genere suo ad Catulliana referendo , sic souat : 



Melra habet et numeros , Faustiuo judicc Plaotus; 



Judice Messalla , tire niclra uec numeros. 

 Dum sibi sic puiinarit , rt linguae in jurcia surgunt, 



Soccipcdemquc umbrum ciilpat hie, ille probat : 

 Ipse rogor quod dem punctual, ciessunuie nigrunine 



Num pedc vinctus rat, nura pede liber eat!* 

 Tollo III..IIUS , Pliarlioque, o! da mihi scribcre , dixi, 



Ken iiiuneiis numeru I'l.mii, ameiri^que mctris! 



Dixi superius nos ne digkis quidem versuum legitimum sonum callerej hoc 



