(49) 



ii" 1 1 ulterius quidem confirmabo argumentis sententiam, altamen adjiciam quas- 

 d.nn <|ii.r jam dictis luminis aliquid afferent. Itaque quis est qui videat quid 

 intersit inter harmoniam variorum poetarumP Scio quidem et sentio Virgilii 

 Georgica immane quanto hac in re praestare Horatii sive Sermonibus sive Epis- 

 tolis , quia in connexione verborum plus incst artis et rotunditatis. ( neque 

 cniiii is sum qui omnia reccutioribus erepta velim : hoc tantura contendo . earum 

 rerum . quae veterum literaturam constituunt . longe maximam partem nobis 

 penitus incognitam esse, non pauciora mule cognila, haec autem paucula quae 

 supersunt , quaeque cognoscimus , etsi sufflciant ad voluptatem aliquam afleren- 

 dam legenlibus, non sufficere ad recte scribendum). Conferatur autem Yirgilii 

 .flSneis , cum Lucani sive Ovidii similis argumenti scriptis 7 quam animadvertemus 

 difTcrentiam ? conferatur cum Statii Thebaide , quid discriminis videbimus ? Nisi 

 forte imaginatio , ut jam dixi , quam quilibet horum scriptorum varie affecerit 

 rebus sententiisque , pro ea varietate variam sibi harmoniam fingat, et videatur 

 propterea Ovidii poema nimis facili plerumque pede leviusque incedere . Lucani 

 eodem semper tenore et tumore durior Pharsalia , clamosior Theba'is 5 Virgilius 

 autem naturali gravitate et dignitate , sententiarum locutiomimque apta et conti- 

 nua congruitate ubique suavis simul et harmoniosus. Sed turn non aures , multo 

 vero potius imaginatio rem dijudicat, efllciens utea, qua; sunt in singulis voca- 

 bulis et ipsa sententia , versui adscribamus. Caeterum numerus quoque et ductus 

 orationis non raro pro harmonia sumuntur , quorum postea difFerentias iudica- 

 Liinus. 



Quid caussae fuisse censebimus cur persaepe veteres maluerint verbis , ut vocant 

 grammalici, communis generis uti in feminiuo quam masculino, mil la metri 

 cogente necessitate? nimirum quia gratius femininum accidebat auribus. Sed et 

 masculiuum sic non raro adhibuerunt. Quiane turn minus suave fuisset femininum ? 

 Credo : at quis sentitf Cujus est ilia tarn singularis sagacitas aurium, ut, quae 

 hi pronuntialione non sunt, deprehendat tameu? adjicio cxempla : 

 Miile meac Siculis errant in montibus agnae. 



Est hie versus Virg. Eel. a. v. ai. consulto certe agnce positum pro agni : 

 poterat euiru versum concludere hoc modo : 



7 



