Mille mei Siculis errant in montibus agni. 



Verum utro modo suavior fuisset? tenuior nobis est sonus' liter ae i, quam ce$ 

 quid Latinis qui diphthongum promratiabant ? Atque jam quo de loquitur Virg.? 

 de agnis , mollissimo grege , qui plus lactis habent quam sanguinis. Non ergo 

 debuit vitare i pra^sertim cum nunc alterum elementum ter , liquida modo inter- 

 jecta una , concurrat. Masculine autem genere habet Georg. i. v. 34 1- 



Tune agni pingues , et tune mollissima vina. 



Per me licet si quis hie argutari velit , in priori versu femininum genus , quod de 

 grege agatur , aptius esse propter idaeam foecunditatis , in posteriore vero ubi de 

 sacrificio , maluisse Virg. agnos propter praestantiam et pinguedinem. Sed obstat 

 . 3. 772. 



Trcs Eryr.i vitulos , et teropestatibus agnam 



Coedere deinde jubct. 



Conf. Eel. 3, io3. JEn. i , faS. 9, 61. 



primo sues dixit masculine genere : 



Vigioti tauros , magnorum horretitia centum 

 Terga suum , totidem pingues cum malribus agnos. 



Et Horat. Epod. 2, 2, v. 3i. canem feminine 



Aut trudit acres hinc atque hinc multa cane 

 Apros in obslantes plagas. 



Cur non scripserunt ille magnarum suum , hie multo cane ? nescio tamen quid 

 simile habuisset apud Virg. sonus istius vocabuli magnarum cum ipsa voce suum 

 sive clamore. 



At monstrare jam libet recentiores veteris poeseos proprias venustates non 

 modo non sentire , sed , quod non paucis absurdum forte videbitur , esse quas- 





