( 58 ) 



Joinvillinnag historiae simplicissimo liabitu discimus. Versamur quodammodo inter 

 heroas istos in eorum tempera regressi , sentimqsque , qui sic locuti sint , fieri non 

 potuisse, uLi aliter agerent. Hinc maxima quoque hujusmodi narrationibus fides ac- 

 cedit , nam si eadem nitidiore et ornatiore stylo conscripta legam , vix obtincre 

 plerumque a me possum ut credam accidisse , cum nescio mihi quid aliud aures 

 loquuntur quam ingenium. Talem, si sic loqui licet, dissonantiam cum saepe 

 alias , turn nuper expertus sum in Vicecomitis Harlincurtii Ipsiboe , fabula cse- 

 teroquin non mala. Haud credibile est quantum me delectent in sermone et 

 moribus expressa cujuslibet retails discrimina , et fatebor , si quis aliter afficiatur , 

 illius me , ridicule forsan , sed tamen miseret , cum videam summa inter legendum 

 jucunditate , nee sua rulpa , privari. 



Si itaque manifesta sunt ilia, ut sunt, nullum profecto dubium est quin , qui 

 mine Latine scriberet , pivTstantissima ilia facilitate careret , qua se posteritati 

 sisteret , eoque pra:stantiore , quo est argumentum , quod tractatur , magis conjunc- 

 tum cum aetate auctoiis. Nihil est, ut diximus , magis vulgare quam velle homines 

 praeterita cum praescntibus comparare. Comparandi gratia discimus 5 juvat noscere 

 illos quorum scripta legimus 5 juvat scire qua patria orti sint 5 quo vultu , quibus 

 moribus fuerint ; quando , quamdiu vixerint ; quos habuerint amicos , propin- 

 quos , affines ; quidui ergo juvet eos sua Lingua audire loquentes , et non scrip- 

 torem modo, qui patriam sermone dissimulet, sed civem videre ? neque unius 

 modo viri , sed totius nationis ingenium moresque cognoscere ? 



Quis est , si modo patriam agnoscat , qui cum se ad magna natum senserit ^ 

 nomenque asternis literarum monumentis consecrare voluerit , non dedignetur 

 peregrina loqui lingua , ne suam gloriam , quantulacumque ilia tandem futura 

 sit , a patria separet , neve ingratus videatur ? Bene Horalius Satyr. 1. I , i o. 



At magnum fecit , quod verbis Graeca Latinis 



Miscuit ':' O set! studiorum ! 



Scilicet oblitus patriaeque palrisque Latin! , etc. 



Sic animati fuere quotquot unquam exstiterunt patriae amantes viri. Sic Arpinas 

 ille, notus in cives animi paterni^ non satis habebat dedisse Romariis quern 



