opponercnt oplimo cuivis Graeciae oratorum , nisi Latine quoquc pliilosopliiam 

 loqui docuisset. Quod desiderium ipse multis locis adeo non dissimulat, ut 

 qneratur frequenter inagiio sibi imped imento esse linguae Latinic an^uslins ; 

 non quod desperaret posse ejus fines prolatari . multo vero potius quo suum 

 beneflrium gratius propter ipsam diflicidtatem omnibus civibus acceptiusquc esset. 

 Ex in in minis locis imiini landabo, Acad. Quaest. IV pag. 39 Elz. Gloriam 

 vero non modo non mim/i, sed eliam augeri arbitramur eorum, quorum 

 ad pnpulares illustresque laudes has eliam minus notas minusque pervulgatas 

 ad/iingimus. At vero praeter Ciccronem , nonne gloriantur ex veteribus alii 

 aliud Romaua intentatum lingua primi tractasse; hie se vocat Romano: Jidici- 

 nem Ijrin ( Horat. 4 -, 3. 3, 3o. 4i 9-)? ^ e amal dici Romanus Callimachus 

 (Prop. 4, !)? a '' us voluit ut haberet per se Romano, tragedia nomen (Ovid, 

 am. 3. i . ). Quid principes poetarum , Virgilium et Lucretium nominem ? quid 

 turbam rcceutiorum qui his titulis merito superbierunt ? 



Legere me memini doluisse Catonem nescio aii Ciceronem . aut quern alium 

 (tugit mini me de quo et apud quern legerimj Romae olim omnes h'bcraliores 

 disciplines a Graeculis ipsorum lingua fuisse traditas, quod sic Latini sermonis 

 augustiis confirmatis non parum Romano nomini detraheretur glorias. Oignam 

 profecto curam et sapiente viro , ct bouo cive ! 



Sua cuiquc populo debet esse lingua eo loco quo est ipsa patria, ut niliilo 

 segnius illam quam aras et ibcos tucalur, hanc quamdiu servaverit, suam ser- 

 vabit indolem ; simul vero ac auferri cam a se et interire passus fuerit , jam 

 ohliviscetur majorum suorum degener et indignus. Linguarum discrepautia sola 

 post multa sajcula etiamnum separat gentes plurimas, siugularum diversam 

 iudicat originem , mutuamque inter omnes alit .fniulattonem. Id uoverant Ro- 

 mani . qui Gallos . Hispanos , quosdam ctiarn Airtcae populos lingua Latina 

 erudiri volueruut ^ lidem Roman! ( Val. Max. 1. 1 1 , c. a. confer Morhof. de 

 Patav. Liv. c. 2.) leges sermone suo imperium quasi prat seferente conscriptas 

 imfiosuerunt debellatis gentibus. Quin tantum ei habebant honoris , ut et in 

 urbe et in provinciis nulla , nisi Laline , responsa darent Graecis , eostjue itidem 

 coherent aut Laiiui loqui . aut per iuterpretem : quam ob rem hi Romanornm 



8. 



