possent , ea vel una illustrissimi Kinkeri pagina , nee ilia tola , mihi suppeditat. 

 Scripserat Herderus sapientias praecepta ad lyricae poeseos sublimitatem posse 

 perttngere , eaque cum lectissimis delicatissimisque Horatii versibus tarn penitus 

 in legentiiim animos influere , nunquam ut elabantur } de quibus , paucis prae- 

 missis , haec dicit Kinkerus : Hy ( Herder ) overdraft echter niet ; wanneer by 

 t> de lioogste wysgeerige bespiegelingen , als zich tot bet odenmatige verhef- 

 fende voorstelt. Het korte en eenvoudig verheven van Horatius is mischien 

 eene der geschikste kragtspraken , om bet geen als onmiddelyke uiting der 

 ziel, niet te juist voorgedragen , en niet te kiesch uitgedrukt kan worden , 

 voor de verbeelding te verzinnelyken. 



Deze Tacitus onder de dichteren verstaat de kunst der Kortspreukige 

 voordragt meesterlyk } overal zyn de hoofddenkbeelden , welke by voorsteld , 

 en de woordeii waer in by ze voordraagt , zoodanig geordend en verbonden , 

 als bet meeste gescbikt is om eene menigte van ondergeschikte denkbeelden , 

 zonder woorden , en alleen door bun verband en rangschikking uit te drukken. 

 Ji Ook de overgangen en wendingen zyner dicbterlyke taal , vooral wanneer zy 

 snel en plotselings zyn , spreken beteekenissen uit 5 en \vaar men in plaats van 

 overgangen , gedachtesprongen ontdekt , zyn deze gapingen vol zin en duiding. 

 De verbeelding vultze aan \ en bet geen dan gezegt word , treft des te meer 

 omdat de vluchtig voorbygaande , maar ook zoo veel te slerker treffende in- 

 druk meer geestig is. Kinker vol. i. voorr. Bladz. XVI. 



Quam recte Horatius boc loco nominetur Poetarum Tacitus nemo qui utrum- 

 que novit , non videt : uterque brevis , uterque gra\ is , acer et nervosus , ver- 

 borum pene parcior quam sententiarum , plura dat intelligenda quam legenda. 

 Sic est } tot sunt in Yenusino scriptore prascepta ex intimis philosophise de- 

 prompta adytis , ut quas ab eo de Homero dicta sunt ilium : 



. Quid sit rectum, quid turpe , quid utile, quid non, 

 Dociius el .melius Chrysippo el Craniore 



dicere v vix dubitem in ipsum auctorem regerere. 



Quam elegantia, tarn vera sunt haec de Horatio Montani : eum coegisse 



