Quando autem ab his grandibus ad leviora descendit , jocosque et risus et 

 Gratias et Yenerem festive invocat carmine , quam delicata , quam ingeniosa fluit 

 vena ! Nunquam efficacius quemquam credo cum arnica collocutum 5 nunquam 

 quis aut verius , aut magis ex animo sequi visus est , quo ducebat voluptas. Non 

 sunt apud ilium perennes illas lacrymae et suspiria amantium , et cseterae frigidissimi 

 ardoris commendationes , ut fictae , ita insulsissimae , queis tamen nihil est usita- 

 tius ; sed fatetur amorem tarn ingenue ut non possis non credere ei et favere ; 

 Ouaudoque aflectat iram , adhibet minas , sed semper in eo desinit , ut ostendat, 

 si ipse mutuum amorem petit , non e sua magis , quam e puellae re esse , ut 

 obtineat. Omnes hujus generis odae lepidissimae sunt in Horatio : Gratias quasdam 

 babet quas sentire quam describere sit facilius. Sive Venerem, sive Bacchum 

 celebret , putes utrumque Horatii stjlum prima parte sui nectaris imbuisse. 



Tandem in sacris ipsius odis , si sic vocare fas est secularia carmina et ilia in 

 quibus Deum aliquem alloquitur , easdem plane virtutes et veneres^ invenimus , 

 quas in caeteris , ut in nullo genere non sit excellentissimus , omnesque habeat 

 dotes lyrici poetae. Adeo singular! fuit ingenii felicitate et linguae , ut omnia sic 

 ut decebat tractare posset , tenuia submisse , grandia magnifice , mediocria 

 iterum congruenter. Itaque certum est nullum unquam hominem acriori fuisse 

 prseditum pulcbri sensu et judicio : dum incitatus abrumpit sententiam et absque 

 lege, absque ordine, intermedia omnia relinquens , ad alia transilit , tarn id audacter 

 factum apparet , ut putes non potuisse adesse judicium 5 dum autem sententiae 

 aliae ex aliis sequentes diligenti et perito investigatori quanto judicio omnia 

 collocata atque colligata sint tandem indicarunt, vix intelligit, quomodo, qui 

 tarn stricte cogitationis vestigia observarit , tarn potuerit esse audax. Porro multi 

 olim existimabant quo quis esset pulcbri sensu certiore , eo ilium incedere tar- 

 diori et timidiori gressu } ast ex quo optimorum scriptorum non verba modo , 

 sed senteutias etiam excutere docti sumus , vel unius Horatii exemplum errorem 

 hunc evertit. Nunquam nimius est, et venustatum semper renascentium , sem- 

 perque variatarum seriem ubique exhibet. Triplicem habet eloquentiam verbo- 

 rum , harmoniae , et sententiarum se invicem insequentium et urgentium. Habet 

 prae reliquis omnibus poe'tis , pressam et concitatam dictionis vehementiam quas 



