lectorem percellit simul et delectat. Tandem tot habet dotes , ut cum multas 

 cnumerando jam defatigati , plures videmus restare , hue redeundum sit ut 

 dicamus habere omnes. Nunc videamus quid sit de Sarbievio dicendum. 



Sarbievium non semel perlegi , et , fatebor , nunquam sine aliqua voluptate , 

 apparent enim in eo flores quidam ingenii quos non tcmere ubique reperias; 

 sed , ut illud quoque fatear . apparet praeter flores pene nihil ; quo est ilia voluplas 

 multo , quam esse posset , minor. Nam ubi tarn densi occurrunt et tanquam casu 

 dliisi , iion modo diflicile est ut ullus adsit ordo ant ratio . sed confusione ilia 

 accidit etiam , uti ad quam veluti radicem singuli referantur nulla prorsus opera 

 distinguas. Gito fastidium orilur ubi quid nimiurn est; placet cum primum in- 

 tueris , si immoraris , displicet horti planities ubi inter continuos flores nulla 

 arbor ; quid ? si ne thyrsorum quidem folia hinc inde eminerent ? Omnia natura 

 temperata voluit , et vel pulcherrimarum rerum inodum aliquem statuit , et ipsius 

 quasi pulchritudinis ornamentum varietas est. Neque oinnia ex aequo splendere 

 fas est; perpetua lux obtundit oculos et in obscuriora quandoque cum maxima 

 voluptate requiescunt. Turn hoc quoque adclemus, quaudoqiiidem de floribus 

 coeperamus . non credibile esse in tanto numero non inveniri multos leviculos , 

 quorum sit aut forma aut color . aut uterque etiam parum sincerus . quos pro- 

 pius intuens deprehendas et ejici cupias tanto magis , quod cum praster flores 

 uihil expectas , hos saltern quos expectas , probos libi ofFerri desideras. 



Non tamen haec ita generaliter a me dicta quis accipiat , tanquam nunquam 

 assurgat Sarbievius aut uihil habeat illius majestatis , quae poesi lyricas convenit 

 in grandioribus argumentis. Multum absum ab hac persuasione ; quin contra 

 afiirmarc non dubito non raras esse in eo graves et magni ponderis sententias 

 et ingentes spiritus; 



Vrrmn ubi pauca nitent in carmine , non ego niultis 

 Ofiendas maculis/* 



Offender certe : saepe enim , nimis saepe gravissimas sententias ornando et dedu- 

 cendo enervat , aut dum vital humum nubes et inania captat. Ingenium non 

 defuit , habet nerves , habet vehemeutiam , vim habet , sed nullo judicio tem- 

 peratam. Omnis ejus sublimitas plerumque in verbis est , aut in verba evanescit. 



10 



