Jyrici poetae gloriam ambiisse , sed quaecumque scripsit ludentis esse et se frnen- 

 tis lusus ingeuii , adeo nullum saepe ordinem observat. (Facile apparet non me 

 licitas illas lyricis divagationes , sed ridiculas carpere ). Procul dubio summa ilia 

 Horatii perfectio non a casu , sed a meditatione est : non ille cum aliquid mente 

 conceperat , illico manum admovebal chartae , ut fortuitum et subitaneum ali- 

 quem versum occuparet , a quo inciperet , sive is Alcaicus , sive Sapphicus , sive 

 alius foret , ut quandoque fecisse videtur Sarbievius , sed et in metro eligendo et 

 in omnibus rite ad eundem finem disponendis judicium prius consulebat et 

 rectam rationem. Id etiam confirmant verba Cl. Noel ipsius gradui ad parn- 

 praefixa : si Von vouloit transporter ailleurs tel oil tel genre de vers , ily paroi- 

 troit comme etranger , auroit un air contraint et ne parleroit plus son langage 

 naturel. Je ne puis croire que ce soit le hasard qui ait e'tabli les differentes 

 espcces de versification. Cette variete sans doute estfondee dans la nature , 

 qui ayant mis dans Voreille un vif sentiment des sons , ports aussi a choisir 

 differentes sortes de mesures , de cadences et d'ojmements , selon les matieres 

 que Von traite , et selon les passions que Von veut expriiner , etc. , etc. 



Gravia sunt et multa qua; hue usque notavimus in Casimiro , non omnia 

 tamen. Agendum est etiam de dictione , quamquam , ex instituto , admodum 

 paucis. Dictio Sarbievii non raro obscura est , quo vitio Horatius minime tenetur. 

 Attamen obscuritas ilia non inde provenit , quod , ut hie ait , brevis esse labo- 

 raret verum ex fastidiosa prolixitate et nimio translationum usu. Aliquibus locis 

 tot habet verba , ut si singulis suam significationem tribuas , ex omnibus pasne 

 nihil efficias. 



Est brevitate opus, ut curat sentenlia, neu se 



Impediat verbis lassas oueraatibus aureis. Horat. Sat. 1. I. X. 



Praeterea pura non est , quatenus esse potuisset , vel quia vocabula phrasesque 

 saepe vitiose translate sint , vel quia lyricas poesi non conveniant , vel quia aperte 

 in grammaticam peccent. Denique , quod non praetermittendum , Sarbievius non 

 nimis acrem habuit pulchri sensum 5 illud cum ex prascedentibus modo liquet , 

 turn ex dictione usque et usque calamistris inusta , et ex sententiis plurimis falsis 

 ( pensees fausses. ) , frigidis permultis , quae nemo unquam Horatio exprobravit. 



