(11 ) 



Festioare me dixerit aliquis ; sic est , festino : et quia sic ratio temporis pos- 

 tnl.it et quia piget in liis diutius sistcre. Quern .-minium vis mihi esse ad 

 cotnparationem instituendam inter poetas tarn inaequalesf Nam quid ad Hora- 

 tium Sarbievius ? aut quid plura de Polono vis me dicere , cogitantem insuper 

 eum usque Venusini oloris satis imperite inductis plumis ornatum incedere? 

 nunquam aliquid per se ausum quin turpissime lapsus sit? Quanti putas tem- 

 poris esse et diflkultatis opus, statuere ubi imitator, hoc ipso semper iiwcntore 

 minor (Horat. sat. 1. i. sat. X.) laudem merucrit, mutuatas exprimendo sen- 

 tentias , verbis ipsis saepe paululum modo immutatis . vel aliunde subreptis .' 

 Vincere difticultatem istam conabor, et una animi refugientis fastidium f anne 



disputationem abrumpam indignans ? at ibi omnis effusus labor ! Ergo 



cedamus , et , qua licet , obsequamur ... At o ! 



Roman! decus arbiterque Pindi, 



Cuijtar est nihil et nihil tecundum ( Mart, de urbe Roma. ) 



Si semper colui luos libellos 



Juxta Virgilium tuum etTibullum, 



Juxta molliculum uicimi Catullum, 



Plus quam carmina cuncta cxterorum ; 



Si ( et hoc unanimes roga sodales) 



Semper magnificoi, graves, diserlos, 



Urbanos, faciles, nee inficetos, 



Plenos deliciis Leporibusque 



Dili atque asserui tuos libellos ; 



Laudavi omnia , maximi qux feci : 



Per cultumque nieum, tuosque Iionores , 



Nolis obsequium hei ! mihi molestum, 



NX valde ob$equium mihi molestum 



.gre ferre. Pius luebor usque 



Divinos, lepidos (uos libellos, 



Honoresque tuos , meumque cultum ! 



Sed quid moror ? Quid refugio ? Quid tergiversor ? fugit hora ; hoc quod 

 moror inde est. Obsequamur ! 



