(85 ) 



vium non tarn ingenio et eloquentia , quam judicio caruisse. Hinc fit ut in parvis 

 rebus exprimendis ct sigillatim ornandis mirae quandoque feliciutis sit; Putares 

 de eo dlxisse Horatium : 



Maximo pan vatam ( pater et juvcncs patre digni ) 



Decipimur specie recti : 



Qui variare cupit rem prodigialiter unam 

 Delpbinum sylvis appingit , fluctibus aprum. 

 In viiium ducit culpae fuga , si caret arle. 



Faber imus et ungues 



Exprimel et molles imitabilur acre capillos 

 lofelix open's summa , quia poocre totum 

 Nesciet. Hunc ego me, etc. 



Hoc de sarbievio verissimum est , si sigillatim versus ejus omnes excutias vix 

 ul I urn reprehensione dignum invenies ; sed si summam intuearis , pauca in eo 

 laudabis. 



I mini erat in Horat. Carmen quod ut duriusculum notaveram : at quis sibi 

 finget animo stuporem meum cum vidi id ipsum , quasi eximiam pttedam , 

 Horatio ab hoc nostro subreptum : jamdudum apud me est , eripe te morae : 

 (Hor. HI, 29.) Quis scit an Urbano placere voluit, ipsum iisdem verbis, quibus 

 ille Maecenatem , alloquendo? Anne forte post dura ilia melius sen ti tin vis et 

 celeritas sequeutium : Eripe te morce ? Si ita est , gratulabor Horatio. 



ODE 4- 1. i. 



Ad Cri-pum Lxvinium ne nimium adolescentiae fidat. 

 Vo . . 



Haec ode duobus aut tribus locis pulchre nitet. Elegantissima est haec comparatio : 



Quod tibi larga dedit bora dcxti a 

 Hora fugaci rapid sinisira 

 More lalloiiiis tcncrum jocosae 

 Malris aluiiinurn. 



Hoc quoque quam ingeniosum ! quam bene expressum ! 

 Omnibus mumli dominator boris 

 Aptat urgendas per inane pennas : 

 Pars adhuc nido latet et fuluros ' 



Crescil in annos. 



