Exile regnum noviter lion enim absolute accipiendum est , sed comparative , 

 tanquam sic scripserit : Homo similis est parvo regno. Gonferatur tamen cum 

 seusu primae strophae. Si suasmet ipse roget peragatque leges , haec omitti 

 oportuit ab eo qui jam dixerat : se obsequentem qui sibi subdidit. Est brevitate 

 opus , prssertim in hoc genere. Gaeterum ille modus loquendi non est exquisi- 

 tioris saporis et versus ipse nimis similem hujus strophae finem efficit praecedenti. 



Armata regem non faciet cohort, 

 Non tincia vulgi purpura sanguine 

 Aut nobili Mellalus auro 



Froritis apex , teretique gemma. 

 Rex est, profanos qui domuit mctus : 

 Qui cum stat anus castra sibi fin-it . 

 Casumquc forlunamque pulchro 

 Trovncal assiduus duello. 



Prioribus quatuor versibus parcam, dummodo non sit qui laudet. Cum reliquis 

 pedestrem Horat. musam componamus qui et ipse alicubi in Satyris regem definivit : 



Quisnam igitur rex est ? sapiens sibique imperiosus , 



Quern Deque pauperies , neque mors, neque vincula terrent , 



Responsare cupidinibus , contemnere honores 



Forlis , et in se ipso tolus teres alquc rotundus , 



Extern! ne quid valeal per leve morari , 



In quem manca ruit semper for tuna 



Quis non miretur tales versus? Nihil hie obscuritatis aut ampullarum, sed 

 omnia vere gravia et naturali decore pulchra. Ne verbulum quidem unum inest , 

 non dico quod reprehendi possit, sed quod suam venerem non habeat. Quid 

 contra praestitit Sarbievius ? Nihil. Profanos qui domuit metus vagum est et 

 infinitum , nee reddit versum Horat. in quo expressit quae tria maxime timeri 

 solent. Quem neque pauperies , neque mors , neque vincula terrent. Qui cum 

 stat unus , castra sibifacit : est ille versus tenebricosaa sublimitatis , sive , quod 

 Galli aiunt , c'est du phebus. Suo modo dicere voluit quod jam bis mirabiliter 



