( '02 ) 



Ubi, quamvis ilia Horatii ex islius naturae rebus sint, quae nemo neque eripere 

 neque imitari potest, et noster , qui ea affectavit, non sublimior sit, seel irn- 

 inoderatior, numerus tamen versuum laudandus est et praecipue felicissimum illud 

 stabis , tarn apte in initium tertii versus rejectum. Sed ad inceptum redeamus : 



Beatus , a quo oon humilem gravis 

 Fortuna vocem , non lumidam levis 

 Expressit unquam , curiosis 

 Dum tacitus premit ora fatis. 



Miror qui haud ita scripserit : non timidam gravis, si hsec Senecae legit : 



O tumuli! rerum dum secundarum status 

 Inflavit animos; limidi ! dum increpuit tnetus 



Eegurn. 



i 



Est enim summus artifex deliciarum. Minus proprie dixisse videtur : levis for- 

 tuna expressit , nisi quia praeit gravis , ut simile sit hoc Virg. 



In cam pis jubare exorto delecta juventus, 



Tlpfia rara. nlflXJap . rtr 



i i 



Retia rara , plagae , etc. 



Turn malim praemitti tumidam levis atque ilia humilem gravis proprius accedere 

 ad verbum expressit. Quid de reliquis dicam ? Aut quis ibi non miretur mecum 

 ingenium et acumen Sarbievii ? Dum tacitus premit ora curiosis falis ! Id est, 

 dum curiositatem fatorum illudit tacendo. Les voila bien attrape's! Quam con- 

 cinna , quam venusta sententia ! Nam de structura quaerere supersedeo. 



Ad prima si quis vulnera non gemit, 

 Solo peregit bclla silentio ; 

 Celare qui novit sinistros 

 llle polest bene ferre casus. 



Sententiose ! Itaque qui filiae mortem moderate ferre potuit , idem postea in in- 

 teritu filii , uxoris , amicorum , in amissione bonorum et fortunarum omnium 

 non perdite lugere et afflictari poterit ? Quam recte in haec quadrant verba 



