verarn quemquam adhuc liostom in vita essc. Praeterea nonne ipse miles, ipse 

 sibi pugil , ipse ductor , cui tnunirc imbelle pectus necesse non fuit f Sed 

 ipsam slropbam adjiciamus. 



Quo cum volentem fata reduxerint , 

 Nil interest , an morbus , an hoslicus 

 Impellat crisis , quo supremum 

 iter. . . 



Ilia jam clara sunt, nisi quod parvus adhuc naevus inest. Cum fata ilium volen- 

 tem reduxerint in Olympum , nil refert qua ratione impellatur ( id est reduca- 

 tur , qui jam reductus fuit ) quo supremum urget iter ( id est in Olympum , quo 

 ilium fata modo reduxerant \ Fateri cogor mirificum esse poetam Sarbievium . 

 praesertim in hac oda , cui unum hoc maceror deesse , quod in sequentibus ultimis 

 strophis volatum aliquautisper demiserit , et se cerni patiatur atque iutelligi. 



........... Sernel advehemur 



Quam navlgamus semper in insulam; 

 Scu lata magnis stravimus sequoia 

 Reges carinis , seu quirites 



Kiigua vehimur phaselo. 

 lllo Leatuin margine me incus 

 Exponat asser. Cur ego sistere 

 JEterno reformidem quietus 

 Littore , si peritura linquam ' 



Haec omnem cavillationem prohibent ; haec probo , finem etiam laudo. Esi enim 

 mundus , venu'stus , limatus , prcssus et suaviter numerosus : cor , nescio quo- 

 modo , demulcens. Qualia utinam multa haberet ! At longe abest : pleraque , 

 etiam qua? bona per se erant, corrupit 5 ubi vero, tanquam casu aliquo, cul- 

 pam vitavit, laudem non meruit. 



ODE 5. 1. 3. 

 Moerorem animi colloquiis et coetibus amicorum temperandum esse. 



Si qux juvabit dicere saucium 

 Permitte , Publi , compositam male 



