( io8 ) 



Quern fortuna semel virum 



Udo degenerem lumine viderit, 

 Ilium socpc ferit; mala 



Terrentur tacito fata silentio. 

 Ne le, ne tua fleveris 



Quae tu, care, vocas , Pausilipi , mala , 

 Quam pellunt lacrymae fovent 



Sortem : dura negant cedere mollibus 

 Siccas si viderit geaas 



Durae cedet hebes sors patientix. 



Apte tamen concludit. 



Vise sodalium 



Ccetus : et udis sic lemere jace 

 Infusus herbarum lacertis 



Ad patrii leve murmur Halloe. 



ODE 20. 1. i. 



Non absimile hujus odae argumentum , saltern exordium , illis , quae canit Horat. 

 1. III. 2. Hie suo more breviter , atque ab ipso initio , quid dicturus sit , proponit : 



Angustam , Amici , pauperiem pati 

 Ilobustus acri militia puer 

 Condiscat , et Parthos foroces 

 Vexci eques metucndus hasta. 



Ilia Sarbievius , quamquam proprie ad argumentum non pertinentia suo etiam 

 more latius explicat. 



Pulchro , Quirites , sanguine gaudcat , 

 Impubis aetas , et strepilum el minas 

 Jam nunc et audaces tumultus 

 De tenero meditetur ungui : 

 Visoque primum sanguine gestiat 

 Inlet cadentum signa , 



