C H2 ) 



virtuti superstruntur , eoque legentes ejus alis subnixi rapimur ubi propria frui- 

 mur raagnitudine , quieti et omni tumultu vacui. 



Sed jam tempus est ut , examinatis quae hue maxime faciebant , ad conclu- 

 sionem deveniam. Sit itaque hoc meum de Horatio et Sarbievio judicium : 

 Horatius summam perfectionem , quantum homini fas est , attigit. Ast Sarbie 

 vium , si particulatim eum examinemus , et videamus quid in partibus quibus- 

 dam praestiterit , negare quidem non possumus multi fuisse virum et facillimi 

 ingenii , sed qui nimium imagination! indulgeret ; multa habet , quae si iterum 

 sigillatim aestimentur , et si non ex more Horatii, Horatio tamen non indigna 

 videantur} vel minimae etiam partes ornatissimas sunt} sed quam luxuriam in 

 singulis aliquando laudamus , ea per omiiia ex asquo diffusa improbanda est. 

 Tandem uno verbo , multas habet virtutes , plura vitia. Erit ergo ad Horatium , 

 quo loco est apud Gallos Pompignanus , aut Hudartius ad Russasum , si inge- 

 nium spectamus. Nam si de dictione agitur, nihil audeo statuere, nisi non 

 posse cum Horatio conferri. Nil et de numeris recentiores dicemus, si vetus 

 illud meminimus : 



Nou quivis videt immodulata poemata judex. 



