

Ferreus ah quicumque luoj perspeiit ocellos , 

 N Et negai ad maoeis te mea vita sequi : 

 Quxrat opes aliui, Gnesijue exteodat avitos, 



* Et celeres muho comparet sere Syros. 



Quern malus exagiiet noctesque diesque Cupido 



Cui ferat occullam scrva caterva necem. 

 Mi potius liceal resonante sub ilice Iccum 



* Degcre secures , Parilienopaea , diet , 



* Urgentemque famem vili reslinguere victu , 



N Pellereque Eridano pocula dantc sitim. 



* Expressosve cavis manibus sorbere racemos. 



Aut bibere e pleno Candida musta lacu. 

 M Tune jiivel cnixa? foctum legissc capelhe, 

 loque meo tremulum detinuisse sinu. 



* Pascentcmque gregem querulU mulcere ciculis, 



* Humidaque in mediis oscula ferre sonis. 



Omnia mihi elegantissima videntur j prioribus versibus ingenue Tibullum imi- 

 tatus est ita canentem : 



K Divitias aliu* fulvo sibi congerat auro , 



Et teneat culli jugcra multa soli, 

 Quern labor adsiduus vicino terreat hoste, 



N Mania cui somnos classica pulsa fugeot : 

 M Me mea paupcrtas vitx traducat ioerli, 



N Dum meus assiduo luceat igne focus. 

 M Ipse scram teneras maturo tempore vites 



N Rusticus, et facili grandia poraa manu. 

 N Nee spes destituat , sed frugum semper acervos 



M Prxbeat , et plcno piuguia musta lacu. 



Atque base de Stroaus sufliciant , qui , si qui alii , veri poetae , et inter prin- 

 cipes neolatinos , etiam quod ad dictionis elegautiam et antiquitatis colorem al- 

 tinet, sunt habendi. 



Titum Slrozzam felicissirae Ovidium . Herculem vero Tibullum exprimentem 

 vidimus ^ sequitur Sannazarius , qui units in paucis optime Propertium secutus esse 



