( 56 ) 



Te sine, care puer, leto mihi tristfor ipjo 



Vita iuit , tardoque dies mihi tardior anno. 



> Sen teoebras Vesper , seu lucem ferret Eoiis , 



* Me (Iciitt- in Vesper , flentem cernebat Eoiis. 



N Lugebant sylvae, lugebant mollia prala, 



n Formosus(|ue suos amiserat hortus honores; 



Et desiderio domirii pecus omne peribat. 



M Dulcia uui.c tecum redierunt gaudia cunctis. 



Aspice , te laela pinus complectitur umbra ; 



Arguto properans le murmure lympha salutat, 

 N Albaque purpureum tibi ducunt ponia colorem ; 

 Ipsa ego tinric dulci saturabo lumina vultu. 

 Discedet macies , discedet corpore pallor , 

 Et tecum longos perngam fcliciter anuos. 

 -' Seu teneras solito pasces in monte capellas , 

 Sen patrios fines linqucs , et pabula nota , 



* Quidquid ages, foimose puer, lua cara puella 



a> Tecum semper erit, terras comes ibit in omnes. 



* Jam didici, quid sit juvenem exspectare moranlem : 

 Exspectans una vel nocte puella senescit. 



Nemo non in lepidissimo hoc carmine naturam egregie secutam et veteres ingenue 

 imitates esse affirmare dubitet. 



Inter celebratissimas totius Antiquitatis fabulas pertinet procul dubio fabula 

 de amoribus Herculis et Hylae. Cui enim non dictus Hjlas ? Ex antiquis prae- 

 cipue earn retulerunt prater Apollonium Rhodium, (i) Theocritus (2) , Proper- 

 tius (3) , et Valerius Flaccus (4) 5 e recentioribus autem M. Ant. Flaminius (5) , 

 Joh. Bapt. Amaltheus , (6) et Dan. Heynsius (7). Nobis igitur comparationem re- 



(0 L. i. 

 (a) Idyll. i3. 



(3) L. i. Eleg. 20. 



(4) L. 3. 



(5) L. 2. Carm. 6. 



(6) Pag. 420. Edit. Broukh. 



(7) Moqobibl. El. 5. 





