Dici vix potest , quam egregie Properlius fabulam hancce elaboraverit. Inprimis 

 inihi arridet Hjlas in via arborum fruges mirans et decerpeus : qua in r 

 imitatus est Propertium Amaltbeus . ast audi . quam ingenue : 



I lie (Ilylas) vario texens e Ho re corollas, 



K Incuslodiium saepe moratur itcr. 

 it Nunc nova Formosa decerpit lilia dextra , 

 ir Nee teneris ornat seria papaveriboi. 

 ir Nunc etiam placidos invitat carmine ventos 

 ir Ut levis acsiivum temperet aura diem. 

 K Interdum aaditis avium concentibus haeret , 

 r Teutat et argutos voce refer re modos. 

 Ille tamen prope foniis aquas incautus et ameni 



it Constitit et vanis arsit imaginibus. 

 ir Miratur uigros oculos , rniratur et ora ; 



K Et desiderio deperit ipse suo. 

 Quae te , inquit , formose puer , jam fata retardant ? 



it Complexuque meo sxpius eripiunl/* 

 K Quid prohibet socio conjungere corpora lusu? 



K Mutuaque alterius oscula ferre genis? 

 ir Intueor dum pronus aquas , et brachia tcndo 



ir Sargis, et II.TC eadem lu quoque signa refers, 

 ir Et tanquam nostri solitus misercscere luctus 



it Confundis moestia lumina lacrymulis. 

 w Audierant raiseras liquido sub fonte querelas 



K Naiades, aquae imis exsiluere vadis. 

 K Turn puerum magni clamanlem nonicn araici (i), 



K Ctriaiim cupidis corripiuot mauibus. 

 ir Sed quid jam Alcides prosit, contraria quando 



ir Fata obstant , tanti conscia fata mali ? 

 it Ilium nymphac arctis reticent complexibus omucs , 



(i) Profecit ex Valerio Flacco. L. 3 , 56a sqq. 



it Ilia (Nympha) avidas injects manus, hen sera cientem 

 * Auxilia , et magni reierentem nomen amici 



K Deirahit . 



8. 



