( 74) 



niat idem tentare, is profecto reperiet, quam difficile sit in tarn longa alle- 

 goriae continuatione res easdem non identidem repetere. Sed hoc nimirum 

 cavit venae Hosschianas fertilitas. Eadem rerum novarum varietas apparel in 

 elegia nona, ac in prima. Audiamus igitur ilium ita caneutem : 



* Vita mare est; res plena metu , res plena tumultu 

 ->i Utraqne. Mortales crcdite, vita mare est. 



Neutri tuta fides : quot fluctibus aspera surgunt 



N JEquora , tot causas ilia timoris habet. 

 N Sjrtibus in fame est, saxisque latentibus sequor. 



N lufamis scopulis est quoque vita suis. 



* Saxa, man's scopuli ; vitse , sna cuique cupido; 

 Hei niihi quot scopulus perdidit illc rates ! 



Et fluit et refluit , rapiturque et volvitur aeslu , 

 M Et stabile in sola mobilitate mare est. 



* Litora nunc repelit, nunc litora deserit unda, 



* Occurritque sibi , seque rcvcrsa fugit. 

 ./Estuat, et discors etiam sibi vita resistit , 



N Perque suos tcsius nostraque nosque rapit : 

 M Et modo quod prodest, temere aversatur et liorrct, 



a Et modo quod lacdit, per sua damna petit. 

 N Et dolet, et gaudet; speratque limetque; sibique 



* Ccdit et obsistit , nesciaque ipsa sui est. 



Nee magis immite est pelagus, quam vita, nee irae 



M Plus habet ; hoc monstris , nee minus ilia scatet. 

 Est maris , est vita? cursus metuendus et anceps ; 



Publica naufragiis utraque facta via est. 

 Adspicis ut vesent crudeles aequora venti ? 



M Ut tollant undas montibus ilia pares ? 

 Concurrunt Euri Zcphiris, Aquilonibus Austri; 



a Praliaque in pelago , cum pelagoque gerunt. 

 Vita quid haec aliud , nisi tristis et aspera pugna est ? 



M Pace caret pelagus , vitaque pace caret, etc. 



Quam egregia stint omnia! quam ingeniosa! quam latina! 



