Quid tandem obstet , quominus haec omnia optimis quibusque poetis latinis 

 dignissima sint , vellem me scire. Equidem uti semper latinam recentiorum 

 poesin magno honore habui , ita Wallium unum e paucis existimavi , cui tarn 

 multa genera a?que fere feliciter cessertmt. 



Atque ea aetate patria nostra poetarum tarn qui Latino quam qui Belgico 

 sermone cecinerunt, multitudine ac praestantia couspicua fuit. Hoofdius enim, 

 J^ondeMus , Hngenius , Catsius , PPesterbanius , Barlasus , Francius , Brouk- 

 husius , Kinschottus , Rutgersius , Heinsii, aliique permulti tune temporis vel 

 Latina , vel Batava , vel etiam utraque lingua egregie cecinerunt. Horum igitur 

 nonuulli adhuc recensendi supersunt. 



Initium faciamus a Dauiele Heinsio , qui plus quam ceteri Gra?cos est imitatus , 

 quique in elegiarutn Monobiblo proxime ad Propertium accedit , in reliquis vero 

 elegiis Ovidio propior est (i). Utriusque rei exemplum adferamus. Prioris qui- 

 dem documentum est Elegia 10 Monobib. (2) 



K At vos desertas ignoto sidere terras 



Et rupes omnes curritis el pelagos. 

 M Si qua ibi dcliteat veslro cncdicina luroii, 



Et semper cupidam pascat avaritiam ; 

 w Nos pulchris dominjc complexibus immorientes , 



w Exercet semper una eademque via. 

 * Nam modo formoso erramus spirantis in ore , 



Oris purpurea cum patuere fores : 

 Nunc malas circumvehimur, quas ipsa Dione 



(i) Vid. CI. Peerlkamp. p. 353, qui universe ita de nostratibus poetis latinis dissent : Bel- 

 gici poe'lae illud plerumque numerorum genus amaveruot , quo Catullus , Tibullus et Propertius 

 versus suos ornare solebant, sive quod iu iis numeris sit gravitas quaedam , quae cum gentis 

 j ingenio optime conveniat ; sive quod modulatio ad subjectam rerum sentetitiam apia et ac- 

 commodata, et jucunda varietas animo auribusque magis saii.sfaciat.ji De Daniele Heinsio 

 vid. etiam Hoeufftius, pag. lai, 122, qui cum pulcro epigrammate oriiavit. 



(a) Pag. 200. Ed. 1649. 



