( 8o) 



Nemo , nisi equidem vehementer fallar , hoc in carmine Propertianum genium 

 non agnoscet, non solum quod ad versuum numerum , yerum etiam quod ad 

 sententias attinet. Imprimis autem genium illud apparet in flebili illo carmine 

 Threno dicto, ad manes Donzae (i), quod hie adscriberem , nisi id jam a 

 Peerlkampio , viro Cl. factum viderem , tali addito judicio : in hoc carmine 

 numerorum modulationem ita ad tristitiam et mcerorem accommodavit , ut in 

 summa quamvis arte artificium non perspiciatur , atque illud naturale videa- 

 t tur habuisse . In ceteris,ut jam monuimus, Ovidio propior fuit. v. c. in car- 

 mine ad lilium Nicolaum Heinsium, e Gallia reducem. 



tf Ergone tarn grains potuisti linquere terras, 



In Batavasquc, Heinsi , non abilure, von is. 

 Hactenus in nostris potuisti haerere pruinis , 



N Nec lua mitis adliuc pectora flexit amor ? 

 N Livia jam mcestis lacrymam destillat ocelli's, 



N Et queritur fluxam sola relicta fldem. 

 N Denumerat cunctas miseranda ex ordine noctcs , 



M Denumerat cunctos, sola relicta, dies. 

 N Forsitan et pontum lacrymans prospeciat et undas , 



M Quoique videt puppes, tot putat esse tuam. 

 M Et inodo crinkles causatur nescia ventos , 



j) Et modo turbalas nescia culpat aquas, 

 J Et modo rumores populi scrutatur et horret , 



a Perfidiseque omnes damnat iniqua viros. 

 N Et modo de Batavis scrulatur mulia puellis , 



N Et formx metuit txdia prima snae. 

 M Sacra Venus, quantis jactatur pallida curis, 



N Sacra Venus, quantum pectora versat amor! 

 N Tu procul horrentem meiiris, perfide, Rhenum, 



M Et nitnio vinctam frigore curris aquam. 

 N Hie ubi turba levis teneri glomerantur amantis, 



H Et sequitur socium vincta puella virum. 



(,) P. 49- 



