( 101 ) 



Odae II Lib. Ill ad Magdaknam Christum deflentem color lotus ductiis est ex 

 Horaiii carmine ad Lydiam. (i) 



* Cum tu , Magdalt , lividam 



N Christ! caesariem , cam male pcndula 



* Spectaa brachia, pro tibi 



Poet us DOD soli t is fervet amoribus ! 



M Non es, qualis eras : tibi 



NOD metis semianimis rcstat in artubus : 



Non fronli tenerae nives, 



- Non vivas roseis purpura vultibus , 



N Non notus supcrcst color : 



Scd mors marmoreis pingitur in gcnis, 



Et vine gracilis via 



Exili (aciie spiral anhelita. 



" Noa , si me tails audias , 



M Plores perpetuum tristia ; tertia 



Cum lucem revehet dies , 



a Mulati ref'eret munera gaudii. 



Nam qux sole caret duplex 



a Ridebil geminis tertia solibus. 



Cetera autem Sarbievii carmina , quamvis saepius Horatii , rarius alius poetae , 

 locum expresserit , ita universe iuventionis laude praestant , ut ne dubitari quidom 

 possit , quin ei hac in re Horatius longe cedere debeat. Unde fortasse etiam tri- 

 buendum videtur, Sarbievium, cum nulla exempla secutus sit, saepius ea pro- 

 tulisse , quae tumida n.agis quam sublimia sint. Sed base ad diciionnu pertineut, de 

 qua infra videbitnus. 



. 2. De sublimitate. 



In nullo poeseos genere merito tanta requirilur sublimitas, quam in poesi 

 lyrica. I A rims enim poeta diviuo furore abreptus , sensus suos in carmen breve 



(0 L.I, C. XIII. 



