f 102 ) 



efftmdit , quod ita facile , agitante eum amabili insania , condere potest. Non lo- 

 quor de iis carminibus lyricis , quae in leviore re canenda versantur , quemadmodurn 

 multa apud Horatium inveniuntur , et omnia apud Anacreontem 5 quasque magis 

 nativa simplicitate placere debent et elegantia } sed de iis , qualia Pindarus con- 

 didit, quaeque vel ad rempublicam pertinent, vel ad quodvis majoris di 

 gnitatis argumentum. Verus itaque lyricus in tali carmine, tanquam aquila ad- 

 surgit , et nos secum in volatu suo rapit , cum ipso , humana quasi exuta na t ura , 

 coelum petimus , et in eo potissimum genere divina poeseos natura splendide elucet. 

 Verum haecce lyrica sublimitas , quamvis nonnulla ejus vestigia apud Hora 

 tium deprehendantur , tamen universe ei propria non fuit. Nimis ille Graeco- 

 rum induerat ingenium , quam ut saepius Pindari volatum sit adsecu- 

 tus. Hoc ipse quoque sentiit dicens , se nihil esse , nisi humilem apem , 

 si cum Pindaro compararetur , quern nemo , nisi Jcari sortis ignarus adsequi 

 posset vel imitari. Quamvis igitur hac in re longe Pindaro cedere debeat , ne 

 quis tamen credat eum nulla carmina condidisse , quas sublimitatem illam prse se 

 ferant. Hue inprimis refero , quamvis in iis Graecum imitatus sit poetam , dithy 

 rambos duos in Bacchum (i) , carmenque illud ad Julium Florum (2), quae 

 mihi ita egregia et sublimia videntur , ut nihil magis 5 plura omnino tertii libri j 

 odam porro illam , qua Drusi laudes canuntur (3) , quam nemo non sublimem 

 habere debct ; carmen , quo suam ad Maecenatem in cycnum canit metamorpho- 

 sin , (4) alia. Ex hisce carminibus luculenter adparet Horatium , si sublime 

 tentaret genus , minime ei imparem fuisse ; verum prouti Pindarus sublimioribus 

 argumentis , ita Horatius potissimum amicis vitae preeceptis dandis delectatus est , 

 quibus auream mediocritatem commendabat , quibusque fortunas vicissitudines 

 acquo animo ferendi auctor erat. Cum tristibus ita flet , cum laetis ita gaudet , 

 ut quid in illo magis admireris , utrum egregium poetam , an prudentem philo- 



(1) L. II. Carm. XIX- L. HI. Carm. XXV. 



(2) L. IV. C. a. 



(3) IV. 4- 



(4) L. II. ao. 



