( 109 ) 



habiturac sint eflectum , quern tibi proposuisti. Si enim quoddam magni moment! 

 ncgotium tenui modo proferatnr atque insulso , non admirationem movebit sed 

 risum 5 coulra si quis res minimi etiam momcuti eleganter referat , omuium 

 statim ora in se convertet. Maxima autem ejus vis adparct in poesi : cum im- 

 mensam ea graliam carmini conciliare vel adimere possit. Yelut in tragnedia si 

 personae occurrunt , quae vel oratione uttmtur tumida et adfectata , vel tenui et 

 pedcstri , quis est, quern ea non offendantf Dictionis omnino tanta vis est et 

 eflicadtas , ut nisi pari gressu cum ipsis rebus tendat , si poeta , ut ita dicam , 

 dum phnntasia sua coelum petit , dictione inter hominum coetus versetur , neque 

 nostrum derisiouem efTngiet neque misericordiam. Contra si poeta levioris ar- 

 gumenti res eleganti dictione nobilitat , vel etiam ita canit, ut dictio ubique sit 

 rei acrommodata , et voces ita sint positae, ut meliores in earum locum supponi 

 ncqueant . ut dictio omnino novam carmini gratiam addat , novum leporem , turn 

 ille omnino potita facilitate quadam excellit , quae optimum quemque poet am 

 maxime deret, et qua cultissimis hominibus mirifice placere debet. 



Talis autem poeta mihi Horatius videtur, quippe cui neminem ego poetam, 

 quod ad dictionis pnestantiam attinet, anteponam. Summa ubique brevitate, 

 summa elegantia . exquisitissimo sermone , res sunt enunciatae , quae omnia satis 

 admirari nequis. Delectus eliam verborum et structurae ita sunt, ut supra nihil 

 possit. Verum cum baec melius exemplis quam verbis probari possint, juvat me 

 hie adponere nonnulla ex carmine ejus ad Gnosphum (i), quod mibi inprimis 

 dictione et pictura excellere videtur. Postquam miseram eorum esse opinio 

 in-ill poeta cecinerat . qui otium exteruis rebus , bello , mercatura , bonoribus 

 divitiis etc., quaerant, vs. i3 ita pergit. 



Vivitur parvo bene, cui patcrnum 

 Splendet in niensa tenui ialinum : 

 * Nee leves somnos Timor aut Cupido 

 * Sordidus aufert. 



() L. II, C. XVI. 



