( n8) 



* Accipiter velut 



Molles columbas, aut leporem citus 

 Venator in campis nivalis 

 * Haemonice. 



In dulcissima ilia Oda , vicesima septima libri primi , fingimus nobis convivio 

 interesse , dura poeta cum amicis joca inserit suis , cumque iis susurrat. Idem , 

 cum fortunam pingit () , picturae veritate nos movet et gravitate. Nullum autem 

 Horatii, quas in pictura cernitur, artis, praeclarius monimentum exstare mihi 

 videtur , quam lib. Ill Carm. II initium , ad Lyden , quo poeta de Orpheo 



ita cauit : 



Tu poles tigres comitesque silvas 

 Ducere , et rivos celeres morari; 



* Cessit iinmanis tibi blaudienti 



J iiiitor aulcc , 



w Cerberus : quamvis Furiale centum 

 x Muniant angues caput ejus , atque fi) 



* Spiritus toter , saniesque manet 

 M Oie trilingui. 



K Quit) el Ixion Tilyosque vullu 

 I! I'M I invilo : stetit urna paulum 

 M Sicca, dum grato Danai puellas 

 M Carmine mulces. 



Mibi quidem nihil excogitari posse videtur , quod vim cantus melius depin- 

 gat, quam istiFlacci versus. Videmus enim Orpbeum Ivra canentem , comilantibus 

 eum tigribus et arboribus , quorum illi belluae sunt , hae vero altas in terras 

 radices agunt, quibus igitur pracclare ostenditur , cantu bestias etiam immanes flecti 

 atque consistere (3); ea omnino carmine efiici , quse aliter effici nequeunt 5 irno vero , 

 qui nemini mortalium parcit, Cerberum videmus Orpheo cedere eum cantu suo de- 



() I, 35. 



(2) Fortasse cum Cuninghamio legendum : cesluetque. 



(3) Sunl verba Ciceronis , iu oratione pro Archia cap. VIII. 



