( 122 ) 



Sarbievio universe non can clem quam Horatio in pictura laudem tribuam, 

 quod fortasse hinc repetendum est , quod dictione etiana Flacco cedere debeat. 

 In nonnullis tamen praesertim sublimioribus carminibus egregia picturae exstant 

 exempla v. c. in carmine illo ad Honorem , quod infra exhibebimus , in Oda ad 

 D. Virginem Matrem, cum templum ei exstrueretur (i)} in carmine quo suum 

 e rebus humanis excessum celebrans , baec inter alia canit : (a). 



w Humana linquo. To'lite praepetem 



* Nubesque venlique, ut niihi devii 

 * Monies resedere, et volant! 



RegDa procul populosque vastui 



K Subegit aer ! jam radiantia 



" Delubra Divum, jam mihi regint 

 Turres recessere, et relicts in 



Exiguum lenuaiitur urbes ; 



Totasque, qua se cumque ferunt vag* , 



" Despecto genies. O lacrymabilis 

 Incerta fortunx ! o fluentum 



M Principia inleritusque rerum! 



it Hie ducta primis oppida moenibus 



" Minantur in ccelum : hie veteres rnutit 

 Murique turresque : hie supi'nas 



Paene cinis sepelivit arceis. 



K Hie mite coelum, sed rapidx ruunt 



In bella gentes : hie placida sedeat 

 In pace; sed late quietos 



Dira lues populatur agros. 



Haecce mihi aeque sublimitate , inventione , dictione excellere videntur atque 



(i) L. H, C. XI. 

 (a) Lib. II, C. V. 



