Et paulo post : 



Vestris amiciun fontibus et clioris, 



* Non me Philippis versa acies reiro , 



* Devota non exslinxit arbor, 

 Nee Sicula Paliuurus urida. 



Quis in hisce fervidam poetae phantasiam non admiratur ? quis non picturam ? 

 Ita quoque in carmine I. Lib. II ad Asinium Pollionern preclare Horatius de 

 modo , quo Pollio opus suum historicum sit conscripturus , ita canit : 



K Jam mine minaci tnurmure cornuum 

 Perstringis aures; jam liiui strepunt; 

 Jam fulgor arraorum fugaces 

 M Terret equos equitumque vultus. 



IT And ire niagnos jam videor duces , 

 M Non indecoro pulvere sordidos , 



* Et cuncta terrarum subacta , 



M Praetur alrocein animum C.ttouis. 



Tandem post egregiam belli picturam ita carmini finem impouit : 



K Sed ne relictis , Musa procax , jocis , 

 a Ceae retracies munera Nasnias; 

 w Mecum Dionaso sub antro , 

 Quzre modos leviore plectro. a 



Qui quidem finis amabilem quamdam gratiam toto carmini addit. 



Una autem re valde Horatii phantasia sibi delectata esse videtur , orationibus 

 nempe, quas velJuno , velHjpermnestra, vel Europe denique et Regulus habent j 

 qusque , secundum loquentis personam , gravitatem et dignitatem , amorem , et 

 suavitatem , vel tristitiam et hilaritatem mirifice spirant , ut v. c. carmen illud ad 

 Galatlieam (i) , quo poeta , postquam Europam , a Jove sub bovis specie rap- 

 tarn , querelas efFundentem induxerat , suavissima imagine ita pergit : 



(0 



