pos fluat , et I linn in.i ncctaris copia crescaut ; cum frugum ubertas ubi vis cons- 

 piciatur . et rursus avitae conditioais beatitas iu co perspicua sit . quod dum pastor , 

 erranlibus gregibus , aruudiue carmen meditetur et in collibus sylvisque in- 1, 

 numera; greges cernantur , omnia laetissimi pacis efTectus exemplum praebent , et 

 pagi iin ul, ! hilaritati sese dant et otio. 



Attendenda inprimis est praeclara dictio , quae in hisce versibus cernitur ; cum 

 seges inqitietis culmis Jhictuarc , uberes frugum campi titubare , et alma aetas 

 sulcis non invidere dicitur, et poeta colics mugire , sylvam fessis juvencis anhe- 

 lare , juga pace subsultare et tetricas rupes ridere canit. Scquitur taudcm ele- 

 gantissixna pictura Cereris, quae ilavis culmis redimita , L'rbano hujusce rei 

 honorem dat , ut etiam aeslatis , quae eum aristis circumfundit , et myrtus , 

 quercus et pinus , quae eum suo quaeque modo colunt. - Nee minus praeclare 

 astra circa sanctam Virginem albis choreis glomerari finguntur. Totius omnino car- 

 minis laus maxime in dictione , phantasia et pictura cernitur , quibus Horatianam 

 odam i , 1 1 1 1 in 1 1 non aequiparat , cui tamen cedere debet , quod ad comparationes 

 attinet et praeclarum poetac consilium. 



Melius tamen quam ex hocce carmine vera Sarbievianae poeseos notatio confici 

 milii posse videtur ex Oda, quam ad Honorem scripsit (i) , quamque igitur 

 comparare cum Horatii carmine ad fortunam (a) nobis non abs re visum est. 

 Cum autcm Sarbievii carmen longius est praecipua tantum ex eo hue ad- 

 feremus. 



Horatius igitur , qua occasione Augustus contra Britannos expeditionem mo- 

 liebalur, ad fortunam ita canit : 



K O diva, gralum quae regisAntiam, 

 N Pra'si us vcl imo tollure dc gradu 



Mortale corpus, vel supeibos 



Verlere funchbus triumphos : 



(i) L. Ill, C. 14. 

 (a) L. I, C. XXXV. 



