( '47 ) 



Spea uiillc circum nubibui insident , 

 N Plenaque rcgni peclore turbidum 



N Bacchantur; at lurpej Repulsa 



* Et volucris fuga ridet aura;. 



Hacc , quamvis longiora sint , idco adscripsimus , quia , ut jam monui , ex iis 

 Sarbievianae poeseos notatio optima confici potest. Quern enim lyrica horum 

 versuum sublimitas non capit? quern non phantasia? pracsertim in initio, ubi 

 Honoris ortus dcsrribit ? quis non mirifice delectatus est desiderio , quo Honorem ab 

 omnibus mortulibus adpeti fingit " Quis cst , qni neget poetam praeclare Honorem 

 in < i I'lum collocavisse , a terris adoratum . iudeque mortales spcculanlem ; ' 

 Eximie porro canit acquitatem . annosas leges , et niveum eum comitari Jus- 

 turn. Eleganter depingit attributa , quae dicuntur, Honoris, praeclare etiam 

 livor fmgitur Jlawan lambere pidverem rotarum , et mento solum mordere ; 

 quod quam vim in legentium animos habeat , did vix potest. Eisdem laudibus 

 prcestare mihi visa sunt cetera , quae de ambitu de spe et de repulsa cecinit } 

 ita ut nullus dubitcm, hoc carmen Horatianum aequiparare quod ad picturam 

 attinet , ei vero antcponere quod ad sublimitatem attinet, inventionem et phan- 

 tasiam. Dictio Sarbievii , quamvis I lor.a ii dictioni longe cedere debeat , et intel- 

 lectu tlil licilliina sit . poetaque gemmarum grandine et auri imbribus mirifice de- 

 lectetur . nonnullis tamen in locis praeclara est habenda. 



Elegautissima eliam et sublimia utriusque nostri poetae carmina exstant, quibus 

 Pindari et Davidis poetarum laudes celebrantur , quas igitur etiam inter se confe- 

 renda sunt. 



Horatius a Julo Antonio rogatus , ut felicem August! e bello Germanico re- 

 ditum Pindarico carmine celebraret , huic rei se ineptum esse prae se fert, ap- 

 tum vero luce clarius hocce carmine ostendit : 



ir Piodarum quisquis slutlet asmulari, 

 N Jule , ccratis ope Dxdalea 

 -> Nititur pcnnis, vilreo datum* 

 Noiniua ponto. 



'9- 



