( 1 54 ) 



Poeta Romanes a bello deterrere [studens civili , primurn mala et damna , quae 

 bella civilia jam attulerunt , iis ob oculos ponit , deinde caecum eorum fu 

 rorem ostendit , quo non contra exterum hostem , sed , quod ne ferae quidem 

 facere solent , contra semetipsos furant ; deriique fatalium poenarum , qua 

 eorum scelera maneant , praesagitione eos percellit. Summum rursus poetae 

 consilium in hocce carmine admirandum est. Initium statim grave est, quo poeta 

 censoris quasi personam agens , sibi auctoritatem quamdam arrogat , prae popu- 

 laribus suis. Gum vi autem et irrisione quadam eos rogat , an non satis jam san- 

 guinis terra marique sit effusum , ad malam rem peragendam ? non ut invidam 

 et invisam diruerent Carthaginem , aut intactum trinmpliantes ante currum agerent 

 Britannum , sed ut , secundum vota infestissimorum adeo Romano imperio populo- 

 rum , urbs sua ipsa culpa rueret , et cives belluis ferociores mutuo ferro sese 

 occiderent. Ipsos deinde Romanes rogat, quaenam hujusce rei culpa sit? Tacent, 

 palleiit, stupent. Sic est, canit poeta; scelus , quod Romulus fratris sui caede 

 commissit , eos urget et premit , postquam parricidium illud nepotibus expiandum 

 perpetravit. Quis haec non ea efficacitate dicta putat , qua omnium animi quam 

 maxime commoveri deberent? 



Audiamus nunc Sarbievium , ita ad Germaniam . quae bello civili ardebat , ca- 



nentem : (i) 



K Quid juvat densis glomerata turmis 

 M Bella civili tonuisse clade? 

 Quid jlivat lale maduisse pingues 

 a Sanguine Campos '' 



K Tela Threissis potiora pugnis 

 Tela German! coliibele , tela ; 

 Tela molitur nova pervicacem 

 a Caesar in hostem . 



* Parcus irarum, modicusque ferri 

 Lenis in cives , sine caede fuses 

 N Thracas et victos sine clade Cxsar 

 H Slcrnet Alanos. 



(i) L. II.- C. XXI. 



