( 1 56 ) 



tius Romanis scelus , quod bellis civilibus perpetrant , ante oculos ponit , Sar- 

 bievius vero belli civilis stultitiam denotat, cum Ferdiriandus sit priuceps lenis 

 adque pacem proclivis} Rhaetibusque aflirmat , sibello abstineant, famampraeclara 

 eorum facinora per omnes terras vecturam. Equidem liocce carmen Horatii 

 Odae inprimis quod ad spiritum et dictionem attinet, longe postponam. 



Hactenus de stiblimioribus carminibus vidimus. Cum autem multa , inprimis 

 Horatii, carmina exstant levioris, ut ita dicam , argument! , quibus Sarbievius 

 interdum etiam delectatus est , juvat ultimo loco unum alterumve bujusce generis 

 carmen utriusque nostri poetas inter se conferre. Quam ob rem primum videa- 

 mus de illo genere , quod in philosopbis vitae praeceptis dandis versatur , et Horatii 

 Carmen XIV. Lib. II. cum Sarbievii Oda H. Lib. H. conferamus. 



Horatius igitur Postumum bortatur , ut, vitae brevitatis memor , bona, quas ipsi 

 contigerint , cum amicis sapienter percipiat , neque sinat , ut heres , quibus ipse 

 pepercit , bona dilapidet. Id autem facit ho modo : 



Elieu fugaces , Postome , Postume , 

 N Labuntur anni : nee Pictas moram 

 H Htigii et instant! Senectte 

 * Adferet , indomitxque Morti , 



K Non si treccnis, quolquot eunt dies, 

 N A mice, places inlacrimabilem 

 * Plutona tauris; qui ler amplum 

 Geryonera Tilyonque trisli 



Compescit unda , scilicet omnibus, 

 H Quicumque terroe munere vescimur, 

 M Enaviganda, sive reges 



j Sive inopes erimus coloui (i). 



(i) Flaccum imitatus est Sarbievius L. IV, C. Ill ad flnem. 



K Scmcl advehemar, 

 Quam navigamus semper in insulain; 

 N Seu lata magnis stravimus xquora 

 si Reges cariuis ; seu Quirites 

 Exigua vvhimur phaselo N. 



