C 20 >. 



proponitur; quantum eniin Immana patitur conditio, appropinquatio ad 

 illud fieri tarn in ferendis singulis legibus, quam iu tola adniinistranda 

 republica potest debetque , , nee unquam, nisi lioe prolypo duce, ad 

 meliorem statum nos perventuros sperandum est. 



Hoc vero piuni philosoplioi'iini desiderium, ne somnium cum istis di- 

 camus, tan turn abest, ut exilium vel populis vel regnantibus ferat, ut 

 tota potius generis humani historia doceat alque comprobet veritatem 

 dicti Platonici, quod non in ore lautum habere, sed vita exsequi slu- 

 duerunt Antonini illi , et qui similes eorum exstitere generis humani 

 deliciae : prosperrima videlicet regna , fclicissimum reipublicse statum et 

 pacem Immanitati fructuosissimam ibi cerni, ubi, juncta et unita prorsns 

 Pbilosopbia ac prudenlia civili, aut philosophi imperent, aut imperantes 

 philosophentur (1). 



Principibus vero , qui mali quid a Philosopbia sibi metuere possint , 

 Jiisce ilia verbis, quae apud Taciturn leguntur, proloquitur, opem simul 

 suaui pollicens, ad prseceptum, quod continent, facilius exsequendum: 

 Ego tibi ostendam tutissimam , munitissimamque arcem , sine muris , 

 sine ullo prorsus , operoso apparatu. Si tu vis tuto vivere, bene vive; 

 nil virtute securius. 



Sed vereor, Auditores, (si vereri se dicere quis possit rem, quam fe- 

 licissimam sibi evenire sentit; ) vereor lamen, Auditores, ne in tota bac 

 oratione cum larvis spectrisque potius, quam cum veris PhilosophiBe 

 adversariis pugnavisse videar. Inter Vos quidem tales reperiri nullos, et 

 firmo et lastissimo animo cj-edo atque conudo. Omnino autem si ea, 

 quibus munus meum ingredior, auspicia conlemplor, talia ea esse video 



re xui ixxtSif , *< revro ei 

 , , tiix. ta-ri tatxai ?r*3A* , a ^/Ae r^auxen , rttif jr'o'htvn' S'tx.S $ , evh ru at 



ytei. PLATO de Kepubl. V^ ed. Bip. HI , 5z. 



