0.0) 



proferenda, non nisi pa trio sermone conscripta esse, atque illius ignaro 

 aut omnino nullum, aut exiguum modo usiun ad causae suae defensionem 

 prasbere, qiiae maximi moment! esse ipsi potuissent, si iis recte uti 

 scivisset. 



Videndum porro lioc loco, utrum causarum patrono liceat alio ser~ 

 mone, quam qtiidem vemaculo, in causis agendis uti, an vero hie solus 

 in judiciis dominari debeat? Habeo quod respondeam. Probe nimirum 

 scio, haud paucos esse, qui jactitent, parum referre, utrum causarum 

 patronus v. c. Gallice, an contra ea vernacule loquatur, modo rem 

 suam bcne agat. Neque me fugit, peregrinam illam linguam, (ut hanc 

 quaestionem propius ad nos transferam ) in nonnullis patriae nostrae re- 

 gionibus, quemadmodum in vita quotidiana, sic quoque in judiciis et 

 omni jurisdictione adhuc in usu esse. Sed hac in re valet inprimis tri- 

 tum illud : Duo cum faciunt idem, non cst idem. Licet enim ilia im- 

 munitas adhuc necessaria visa est, licet illarum regionvim jurisconsultis 

 et judicibus Gallici sermonis usus adhuc conceditur; tamen minime inde 

 sequitur, ilium sermonem idcirco per totum Belgium meridionale etiam 

 in causis cum publicis turn privatis dominari debere. Potestne enim ali- 

 quid excogitari , quod magis durum et iniquum sit, quam in causis 

 agendis et dijudicandis adhibere linguam peregrinam, nee cognitam illi, 

 cujus tamen maxime intersit scire et intelligere, quid de se dicatur, quum 

 A', c. aut fortuna alicujus, aut bona fama, aut vita adeo in discrimen ad- 

 ducatur? Potestne aliquid magis absurdum reperiri, quam aut accusato- 

 rem, aut reum, aut ambos adeo cogere, ut coram judice in patria ipsi 

 sua ad interpretem confugiant, ejusque interventu utantur? Apage 

 istud malesanum peregrinae linguae studium, quod non nisi ad pristine 

 nostraa servitutis tristem recordationem in animis nostris resuscitandam 

 valeat. Neque quidquam profecto magis optandum, quani ut augustis- 



