(56) 



torum alterum consultissimum (1). Ut Antonius" inquit, conjec- 

 turaraovenda, aut sedanda suspicione, aut excitanda, incredibilem vim 

 habebat: sic in interpretando , in definiendo, in explicanda aequitate, 

 nihil erat Crasso copiosius." (2). Hocce tempore floruit etiam Q. Catu- 

 lus, apparuit in foro C. Titius , cernebantur item Luc. M. Philippus 

 et alii. Sed de praecipuis hujus sevi oratoribus vidisse sufficiat. 



Cum M. T. Cicero ad dicendum accederet in foro , oratorum soli- 

 tudo habebatur, partim Mariana et Syllana tyrannide occisorum, partim 

 fugatqrum. Hoc vero* opportunitatem dedit peregrinationibus in Grae- 

 fiam instituendis (3). 



Nonnulli quoque, qui belli vel exilii causa in Graecia degebant, 

 Athenis literis operam navabant. Et inde non meliores, sed pene mu- 

 tati redibant oratores. Peregrinabantur per totam Graeciam et Asiam 

 minorem , ut philosophorum scholas adirent. 



Graeci nonnuUi e patria profugi Romam sese recipiebant, uti de Phi- 

 lone dicit Cicero in Brut. 89. lisque se tradiderunt, quibus inerat elo- 

 quentiae et philosophiae studium. Compensabat ergo domestica exerci- 

 latio publicum luctum. 



Belli duces, e Graecia et Asia redeuntes , secum adduxerunt cum omnia, 

 quae luxum spectabant, turn etiam librorum copiam, eorumque biblio- 

 thecae unicuique patebant (4). Hisce opportunilatibus tarn insano fere- 

 bantur omnes literarum amore , ut \ilissimi quoque homines se iis imbu- 

 tos esse simularent. Sed exinde quoque exstiterunt praeclarissimi viri in 

 omni doctrinarum genere. 



Interim cessabant bella civilia , et oratores ad forum redibant. De qui- 

 bus jam videamus. Anteponamus vero quaedam de oratoribus, quos 



(i) Brut. 4o. (2) Ibid. 5g. 



(3) Uti patet ex ipsius Ciceronis exemplo aptid Pint. 862. B. 



(4) Plut. Sylla 468. b. in Lucnllo 619. e. cf. Suet. CES. 4i. Octav. 29. 



