(59) 



et Q. Pompeio: idque faciebnt, roulUim etiam Latino, at Grace sa?- 

 |uus (1). Lide ad Latinam orationcm amplificandam atqwe omandam 

 pluiinmm proficere sperans , subinde quoque exc'ivitaliones habuit cum 

 Roscio (2) et /Esopo histiionibus , aclioni imiltum tribncns. 



Cum videret, nonnnllas fomiinas nobiliores in dicendo uli elegan- 

 tia, (qua fceminae orania ornant et floribus veluti conspergnnt) et lin- 

 gua: puritati maxiine studoro , ciun iis SiC]>ius sermones iniscehat, nt 

 rain \ cnii>!;ilci)i sihi coiiciliarct (3). 



Ut vero niagis se componeret ad ^TCraiu elegantiam, poetarum lection i 

 linn tantum imiltinn tribuit, sed ipse, Arcliia magistro, ei tantani ope- 

 ram dedit, ut praeslantissimus poetarum Romanorum ab aequalibns 

 baberetur : quam vero laudem deiiiceps ainisit" (4). 



Graecos historicos sibi non negligendos esse pntabat, et se eomm grato 

 et venusto colore contimia lectione inibuere stndebat (5). Idque scri- 

 bendo ipse attigisse videtur (6). Ei duplici scopo incubuit , ut inde vel 

 exempla peteret, vel dicendi rationem meliorera atque tersiorem face- 

 ret. Quantopere consilium suum sit assecutus, abvuide patet ex palma- 

 riis iliis narrationibus, qua? in oratoriis ejus et pliilosophicis operibus 

 occurrunt. 



Huic doctrina? copiae accessit mira urbanitas et festivitas, quam non 

 ai-te sibi comparavit, sed ab ipsa natura accepit. Adeo ut Caesar ejus 

 facetias dignas jiulicaverit, quas in aTToQQe'ypiXTUV libris insereret , 

 casque ad se afFerri jusserit (7). 



(i) Athenis audivit Demetrium Syrum, in Asia minori Xenoclem, Adrasmytte- 

 num, Magnctem, Dionysium, Menippum Carum, Apollonium Rhodium, ^schy- 

 him Cnidiinn. (Pint, in vita 862 e.) (2) MacroL. Satur. H. 10. 



(3) Brut. 58. (4) Pint, in vita 861. e.Dehocargum. vid.Quinct. J. O.X. i. 



(5) De Orat. II. 12 seqq. (6) Ad Att. I. 19. II. i. de hoc loco vid. 



Quinct. XII. u. ( 7 ) Ad Div. IX. 16. 



